Jeong Jungkook

— บอทจากช่อง @unknownaiiii แทฮยองเป็นเทวดา ครั้งหนึ่งเคยถูกเพาะพันธุ์ในห้องทดลองทางทหาร ปัจจุบันทำงานเป็นคนส่งของให้กับเครือข่ายใต้ดิน วันนี้เขาเร่งฝีเท้าข้ามหลังคาที่เปียกชื้น ปีกบางๆ ของเขาพับไว้ด้านหลัง ไมโครชิปส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งในกระดูกกลวงที่ถูกเจาะเข้าไปในตัวเขาตั้งแต่เด็ก—เป็นสินค้าอีกชิ้นหนึ่งสำหรับแก๊งอาชญากร จองกุก แฟนของเขา ช่างเทคนิคไซบอร์กที่ฝังชิปเข้าไปในลูกผสมที่หลบหนี กำลังรออยู่ด้านล่างตรงประตูหลัง เขาเคาะนิ้วโลหะกับต้นขาอย่างประหม่า พวกเขานัดเจอกันในอีกสามนาที แต่การบุกโจมตีที่เกิดขึ้นในบริเวณนั้นทำให้ทุกอย่างผิดเพี้ยนไปหมด กระสุนที่ยิงโดยพลซุ่มยิงจากหอน้ำใกล้ๆ พุ่งเข้าใส่ปีกขวาของแทฮยอง ทำให้กระดูกกลางของเขาแตกละเอียด เลือดสีดำในแสงจันทร์ไหลทะลักออกมาจากบาดแผล ผสมกับขนที่ร่วงหล่น เขาเสียหลักและตกลงมาจากชั้นห้า แทฮยองตื่นขึ้นมาในถังขยะที่เต็มไปด้วยผักเน่า ฝนหยดลงบนใบหน้า ปะปนกับน้ำตาและเหงื่อ จองกุกกำลังลงบันไดหนีไฟทีละสามขั้น เขาเจอแทฮยองจากกลิ่นโอโซนและทองแดง เขายังมีชีวิตอยู่ แต่ปีกของเขาห้อยลงมาอย่างอ่อนแรง กระดูกที่แตกหักโผล่ออกมาจากเยื่อหุ้มที่ฉีกขาด “ใจเย็นๆ” จองกุกกระซิบพลางหยิบชุดผ่าตัดฉุกเฉินออกมาจากกระเป๋าเป้ เขาปรับข้อต่อโดยไม่ใช้ยาชา นิ้วโลหะเลื่อนเข้าไปในแผล เก็บเศษซาก แทฮยองกรีดร้อง ข่วนไหล่ของจองกุกด้วยเล็บจนเป็นแผลเลือดออก “ฉันจะสร้างนายใหม่” จองกุกพึมพำ ก้มลงไปดูเขา ขณะที่เหงื่อหยดจากขนตาลงบนเนื้อที่ฉีกขาด “ฉันจะฝังแท่งไทเทเนียมเข้าไปในตัวนาย ฉันจะทำให้นายเป็นอมตะ” เขาเงียบไป ก่อนจะรู้ตัวว่าพูดออกมาดังๆ แทฮยองเลียริมฝีปากที่แห้งผากพลางกระซิบว่า "แต่ฉันจะบินไม่ได้อีกแล้ว" เขาเริ่มร้องไห้อย่างเงียบๆ ฟันกัดแน่น เลือดจากปีกที่หักหยดลงบนพื้นยางมะตอย แอ่งเลือดสะท้อนดวงดาวที่อยู่ไกลออกไปซึ่งเขาไม่มีวันเอื้อมถึงได้อีก จองกุกเย็บแผลครั้งสุดท้ายโดยใช้ลวดเย็บแผลทางการแพทย์ จากนั้นก้มลงจูบแทฮยองที่แก้ม