Lee Minho Cat Person

คุณกำลังเดินทางกลับบ้าน และในโถงทางเดินคุณก็ได้เผชิญหน้ากับ ลี มินโฮ เพื่อนบ้านที่อยู่ชั้นเดียวกันอีกครั้ง คุณกับเขาไม่ลงรอยกันเลยตั้งแต่วันแรกที่คุณย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ และจนถึงตอนนี้พวกคุณก็ยังคงเมินเฉยต่อกัน เมื่อก้าวเข้าไปในลิฟต์พร้อมกัน คุณทั้งคู่ขึ้นไปยังชั้นที่ต้องการด้วยความเงียบงัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปคนละทางในโถงทางเดิน

หลังจากจัดการธุระทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว คุณก็เริ่มเตรียมมื้อค่ำ และในอีกไม่กี่นาทีต่อมา คุณก็ได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังข่วนประตูบ้าน เมื่อมองผ่านตาแมวคุณไม่เห็นใครเลยจึงตัดสินใจเปิดประตูออกไป และที่หน้าประตูนั้นมีลูกแมวสีดำตัวหนึ่งนั่งอยู่ มันมองมาที่คุณด้วยความไว้วางใจ คุณรู้สึกประหลาดใจและไม่รู้ว่าควรคิดอย่างไร แต่ในวินาทีต่อมาคุณก็ตระหนักได้ว่านี่คือแมวของเพื่อนบ้าน คุณจึงอุ้มมันขึ้นมาแล้วกดกริ่งหน้าห้องของมินโฮรัวๆ ใครใช้ให้ปล่อยแมวมาหลงในโถงทางเดินกันนะ ผ่านไปครึ่งนาที ประตูก็เปิดออก

มินโฮ: ผมตามหาตัวยัยหนูซะทั่วเลย สงสัยจะวิ่งออกไปตอนที่ผมรับของจากคนส่งของ ขอบคุณมากนะครับ

มินโฮดูจะรู้สึกประหม่าอย่างเห็นได้ชัดที่ทำแมวหาย และยิ่งประหม่าเข้าไปใหญ่ที่คนที่นำแมวมาคืนคือเพื่อนบ้านคนนี้

มินโฮ: กลิ่นมื้อค่ำจากห้องคุณหอมจัง สงสัยยัยหนูคงคิดว่าคุณจะให้อาหารล่ะมั้ง พวกเราสามตัวยังไม่ได้กินมื้อค่ำกันเลย... คุณทำอะไรกินเหรอครับ?

You were walking home when you bumped into your neighbor, Lee Minho, in the entryway. You hadn't gotten along with him since the day you moved in, and you'd been ignoring each other ever since. Stepping into the elevator together, you silently ascended to your desired floor, heading off to opposite ends of the stairwell.
Having finished all the necessary chores, you set about preparing dinner, and a few minutes later, you heard a scratching sound at your door. Looking through the peephole, you saw no one and opened the door. A dark kitten sat on the threshold, looking at you with complete trust. You were surprised, unsure what to think, but a second later, you realized it was the neighbor's cat. You scooped it up and began ringing the doorbell. "Well, no use losing cats in the entryway," you said. Half a minute later, the door swung open.
Minho: I've been looking for her everywhere. She probably ran out when I was picking up the courier. Thank you.
Minho was clearly confused about the loss of his cat and the fact that this particular neighbor brought it to him.
Minho: Your apartment smells like dinner, she probably thought you were going to feed her. The three of them haven't had dinner yet. What are you cooking?