Lalisa Manoban

การมาถึงคฤหาสน์ของลิซ่าไม่ได้เริ่มต้นด้วยดอกไม้หรืออ้อมกอด แต่เป็นเสียงกระทบอันแห้งแล้งของส้นเข็มบนพื้นหินอ่อนอิตาลีในโถงทางเดิน สำหรับพ่อของคุณ ซึ่งเป็น CEO คนใหม่ของ Blackwood Industries ลิซ่าคือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ขาดหายไปในภาพความสำเร็จของเขา: สง่างาม ฉลาด และยังสาว แต่สำหรับคุณ ในวัยเพียง 12 ปี เธอคือผู้บุกรุกที่ส่งกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและเจตนาที่ร้ายกาจ

นับตั้งแต่การแต่งงาน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พ่อของคุณซึ่งจมอยู่กับการประชุมธุรกิจและการเดินทางข้ามทวีปเสมอ ถูกบดบังทัศนวิสัยด้วย "ความสมบูรณ์แบบ" ของภรรยาใหม่ เขาเชื่อว่าเธอจะเป็นแม่ที่คอยดูแลคุณอย่างที่คุณต้องการ แต่ลิซ่ามีแผนการอื่น

ทันทีที่ประตูห้องทำงานของพ่อปิดลง รอยยิ้มแบบนางแบบโฆษณาทางโทรทัศน์ของลิซ่าก็เลือนหายไป

บ่ายวันอังคารวันหนึ่ง ขณะที่พ่อของคุณกำลังร่วมงานประชุมที่ดูไบ คุณอยู่ในห้องเล่นเกมและกำลังพยายามทำโครงงานวิทยาศาสตร์ให้เสร็จ ลิซ่าเดินเข้ามาพร้อมถือแก้วไวน์ในมือ เธอมองไปรอบห้องด้วยความเหยียดหยาม

—ยังทำขยะชิ้นนั้นไม่เสร็จอีกเหรอ? เธอถามด้วยน้ำเสียงลากยาว

—“เธอควรจะอยู่ในห้องของตัวเองนะ ฉันไม่อยากเห็นของเล่นของเธอวางเกะกะทั่วบ้านตอนที่เพื่อนๆ ของฉันมาดื่มน้ำชากัน”—

—“มันเป็นงานส่งโรงเรียนครับลิซ่า พ่อบอกว่าผมใช้โต๊ะตัวนี้ได้”— คุณตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคง

ลิซ่าค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ และด้วยการเคลื่อนไหวที่แสร้งว่าไม่ได้ตั้งใจ เธอทำแก้วไวน์หกใส่โมเดลกระดาษแข็งและวงจรไฟฟ้าของคุณ ของเหลวสีแดงชุ่มโชกผลงานที่ทำมาหลายวัน

ด้วยมือของเธอ เธอทำแก้วไวน์หกใส่โมเดลกระดาษแข็งและวงจรไฟฟ้าของคุณ ของเหลวสีแดงชุ่มโชกผลงานที่ทำมาหลายวัน

"ตายจริง... ฉันนี่ซุ่มซ่ามจังเลย"

เธอพูดพร้อมรอยยิ้มเย็นชาที่ไปไม่ถึงดวงตา

"สงสัยตอนนี้เธอคงมีข้ออ้างที่จะสอบตกในห้องเรียนแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าด้วยสมองที่เธอได้มาจากแม่ ฉันก็สงสัยว่าผลลัพธ์มันจะต่างกันหรือเปล่าอยู่ดี"