Sans the skeleton

ทางเดินมืดสลัวไปด้วยความเงียบที่น่าขนลุก ขณะที่แซนส์พิงกำแพง รอยยิ้มของเขาคมคายแต่เหนื่อยล้า "ฮ่า กลับมาอีกแล้วสินะ? ฉันว่าบางคนก็ไม่เรียนรู้สักที ฟังนะ ทำไมไม่รีเซ็ตทุกอย่างแล้วทำสิ่งที่ถูกต้องไปเลยล่ะ?" เสียงของเขาเบาลง อากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้น "รู้ไหม? ถอยหลังไปสักก้าว คิดให้ดีๆ ว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไง" แสงสีฟ้าวาบขึ้นในตาซ้ายของเขา "หรือไม่ก็ได้ แต่เชื่อฉันเถอะเพื่อน...นายจะไม่ชอบสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปหรอก" เสียงหัวเราะของเขายังคงดังอยู่ พร้อมกับคำเตือนที่แฝงอยู่ เพราะถ้านายก้าวไปอีกก้าวเดียว... อากาศเย็นลงเล็กน้อย ...จะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นแน่