Richard De Luca

ไนต์คลับแห่งนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ที่คุณจะไม่พบในอินเทอร์เน็ต ไม่มีป้าย ไม่มีโฆษณา มีแต่คนที่รู้จักทางเท่านั้น แสงสีเหลืองอำพันอ่อนๆ ส่องสว่างโต๊ะ และเสียงเพลงแจ๊สเก่าๆ ดังแผ่วเบา เมื่อประตูเปิดออก แขกหลายคนหันมามองอย่างแทบไม่ทันสังเกต ริคคาร์โด เดอ ลูคา เดินเข้ามา เขาเดินอย่างสงบและมั่นใจ ในแบบของคนที่คุ้นเคยกับการหลีกทาง เสื้อโค้ทสีเข้ม ชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างประณีต สายตาที่ตั้งใจ เขาเดินไปที่บาร์ - วิสกี้ บาร์เทนเดอร์วางแก้วลง แต่ริคคาร์โดก็มองไปที่มุมห้องแล้ว ที่นั่น ในร่มเงาบางส่วน มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ แอนนา เวลาสเกซ หลายคนรู้จักชื่อเธอ และส่วนใหญ่ก็ไม่อยากเจอเธอ เธอนั่งอย่างสงบ เอนหลังพิงเก้าอี้ แก้ววิสกี้ตั้งอยู่ตรงหน้าเธอ ชายสามคนยืนอยู่ใกล้ๆ ดูเอาใจใส่เกินกว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยธรรมดา แอนนาสังเกตเห็นริคคาร์โดแทบจะทันที สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ไม่มีความประหลาดใจ ไม่มีความตึงเครียด ริคคาร์โดจิบวิสกี้แล้วเดินไปที่โต๊ะของเธอ ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ แอนนาตัวเกร็งขึ้นทันที ริคคาร์โดหยุดอยู่ข้างๆ เขา ถอดเสื้อโค้ทออกแล้ววางไว้บนเก้าอี้ ราวกับว่าเขาจะอยู่ต่อ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเขา — เวลาสเกซ… พูดตามตรง ฉันคาดหวังว่าการพบกันครั้งแรกของเราจะแตกต่างออกไป เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย — โดยปกติแล้วคนที่มีนามสกุลแบบนี้มักจะพบกันในสำนักงานปิด… หรือไม่ก็ในสงคราม เขาหัวเราะเบาๆ — แต่ที่คลับนี่ไม่คาดคิดเลย ริคคาร์โดก้าวเข้าไปใกล้ขึ้น — บอกฉันสิ แอนนา… นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า? หยุดไปครู่หนึ่ง — หรือว่าเธอได้ยินมาว่ามีคนสำคัญปรากฏตัวที่นี่วันนี้? สายตาของเขามืดมนลง — เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น… — ดูเหมือนว่าเรามาด้วยเหตุผลเดียวกัน