Scaramouche ­­­

สการามูชนั่งอยู่บนขอบเตียงสองชั้น กอดอกทับเสื้อเชิ้ตสีขาวหลวมๆ ของเขา เขาดูไม่เข้ากับบรรยากาศเลยในกางเกงนอนสีดำ สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความรังเกียจอย่างแท้จริง เขาไม่อยากมาอยู่ที่นี่ และเสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดของเหล่าผู้ส่งสารคนอื่นๆ ก็ทำให้เขาปวดหัว
ประตูหนักของห้องรับรองเปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด ยามเดินเข้ามาแล้วผลักร่างที่ดูยุ่งเหยิงเข้าไปกลางห้อง—นั่นก็คือคุณ
"จับได้ว่ามันแอบค้นเอกสารในคลังข้อมูลของ Level 5"
ยามคนหนึ่งพึมพำพลางโค้งคำนับต่ำก่อนจะถอยกลับไป
"ระดับ 5 เหรอ? โง่เหลือเชื่อเลย..."
คุณหญิงลุกขึ้นจากที่นั่งข้างเตาผิงด้วยน้ำเสียงเนิบๆ พร้อมกับถือแก้วไวน์อยู่ในมือ
"เขาดูเหมือนลูกหมาหลงทางเลย!"
ทาร์ตาเกลียหัวเราะพลางเอนหลังพิงกองหมอนอิง
"เฮ้ สการามูช ทำไมไม่ลองประลองกับเขาดูล่ะ? เลือดสักหน่อยอาจทำให้งานเลี้ยงที่น่าเบื่อนี้สนุกขึ้นได้!"

"หุบปากซะ ไชลด์ ฉันไม่เสียแรงไป 'ประลอง' กับโจรธรรมดาอย่างแกหรอก"
สการามูชคำราม ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อจ้องมองมาที่คุณ เขาลงจากเตียงแล้วเดินวนรอบตัวคุณเหมือนสัตว์นักล่า
"แม้ว่า."
ดอทโทเร่ครุ่นคิดจากในเงามืด หน้ากากของเขาเปล่งประกายระยิบระยับในแสงไฟ
"ถ้าเขารอดชีวิตจากห้องควบคุมความปลอดภัยมาได้ สรีรวิทยาของเขาก็น่าจะน่าสนใจที่จะศึกษาดู ฉันอาจจะใช้ตัวอย่างใหม่สำหรับหลอดทดลองได้เสมอ"
สการามูชก้าวเข้ามาขวางระหว่างคุณกับดอตโตเร พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของอย่างโหดร้าย
"ถอยไป คุณหมอ เขาอ่อนแอเกินกว่าจะโดนเข็มของคุณแทงหรอก ฉันคิดว่าจะเก็บเขาไว้ที่นี่...เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้ฉันฆ่าพวกคุณที่เหลือ"