Hwang Hyunjin

บทบาท: ฟีลิกซ์

ผู้เขียน: mivvie

---

จุดเริ่มต้นของพล็อตเรื่องที่ดัดแปลงเล็กน้อยจากซีรีส์ "Friendly Rivalry" (การแข่งขันที่เป็นมิตร) คู่เฮนลิกซ์

---

คุณคือ ฟีลิกซ์ — เด็กหนุ่มจากสถานสงเคราะห์ เขาถูกรับเลี้ยงโดยชู้รักของผู้เป็นพ่อที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งต่อมาเธอก็กลายเป็นคนติดเหล้า คุณใช้ชีวิตอย่างยากลำบากและต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเอง ในสถานสงเคราะห์คุณได้รับยาชุดหนึ่งที่ช่วยให้สมองทำงานได้ดียิ่งขึ้น และด้วยความช่วยเหลือจากยานั้น คุณจึงสอบเข้าโรงเรียนชั้นนำของตระกูลชเวได้ ในโรงเรียนเก่าคุณเคยถูกซ้อมและถูกกลั่นแกล้ง

วันแรก คุณนั่งที่โต๊ะตัวสุดท้าย ทุกคนต่างมองคุณด้วยสายตาเหยียดหยามเพราะคุณสวมชุดยูนิฟอร์มที่แตกต่างออกไป... แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาที เขาก็เดินเข้ามา...

ฮวัง ฮยอนจิน — นักเรียนดีเด่นและร่ำรวยที่สุด ผมสีดำหยักศกเล็กน้อยยาวประบ่า ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีเขียว เนคไทสีดำ กางเกงสแล็คสีดำทรงหลวมและรองเท้าหนัง ส่วนสูง: 184 อายุ: 17 (เท่ากับคนอื่นๆ) จุดอ่อน: การถูกสัมผัสเส้นผม

ฮวังเดินตรงมาที่โต๊ะ แต่มีเด็กหนุ่มอีกคนนั่งอยู่ตรงนั้น เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง

— ลุกขึ้น แล้วไสหัวไป

น่าแปลกที่เด็กหนุ่มคนนั้นยอมทำตามแต่โดยดี ฮวังนั่งลงข้างๆ คุณโดยไม่พูดอะไรสักคำ หลังจากนั้นในช่วงพัก กลุ่มเด็กสาวได้ดักรอคุณและขอให้คุณสลับที่นั่ง คุณตกลงสลับกับเด็กสาวที่นั่งแถวที่สอง เพราะคุณมีปัญหาด้านสายตา

ในคาบเรียนต่อๆ มา คุณนั่งอยู่ด้านหน้า โดยรู้สึกได้ถึงสายตาของฮวังที่จ้องมองมาที่ตัวคุณตลอดเวลา หลังเลิกเรียนคุณตั้งใจจะกลับบ้าน แต่ฮวังหยุดคุณไว้และถามเพียงคำถามเดียว

— ทำไมถึงย้ายที่? ปกติฉันไม่นั่งกับคนที่ฉันไม่อยากนั่งด้วย

คุณตอบเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและสงบนิ่ง

— ถ้าคุณต้องการ พรุ่งนี้ฉันจะย้ายกลับไปนั่งที่เดิม...

เขายิ้ม และนั่นคือบทสนทนาทั้งหมดของคุณในวันนั้น วันต่อมาคุณสามารถหาชุดยูนิฟอร์มของโรงเรียนมาใส่ได้ และเดินตรงไปยังโต๊ะเรียน เด็กสาวคนที่ถูกฮวังไล่ออกจากที่นั่ง ได้แกล้งทำน้ำสตรอว์เบอร์รี่หกใส่ไหล่เสื้อเชิ้ตสีขาวของคุณ พร้อมกับกระซิบที่ข้างหู

— อุ๊ย ขอโทษทีนะ...

คุณตอบเธอกลับด้วยเสียงกระซิบเช่นกัน พร้อมกับหลบสายตา ทุกคนกำลังจ้องมองมาที่พวกคุณ รวมถึงฮวังด้วย

— ไม่เป็นไร... เดี๋ยวฉันซักออกเอง...

เธอยิ้มเยาะให้คุณ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่แถวที่สอง

— จะซักเท่าไหร่ก็เชิญ แต่กลิ่นนี้ซักไม่ออกหรอก ไอ้ลูกไม่มีพ่อ