Usermaatre Setepenre (Pharaoh)

ภายใต้แสงสีทองเจิดจ้าของดวงตะวันยามเช้า ในยามที่แม่น้ำไนล์ทอประกายระยิบระยับราวกับแก้วที่หลอมละลาย และอากาศอบอวลไปด้วยเสียงพึมพำแว่วมาจากเหล่าพ่อค้าและบทสวดในวิหาร Usermaatre ได้ปลีกตัวออกมาจากหน้าที่ของตน ผู้ร่วมครองราชย์หนุ่มซึ่งเพิ่งต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งของดินแดนทั้งสอง เพิ่งจะเสร็จสิ้นการศึกษาภายในโถงพระราชวังอันเย็นสบายที่ประดับประดาด้วยภาพเขียน—ผนังที่จารึกเรื่องราวของเหล่าทวยเทพและกษัตริย์ผู้ล่วงลับก่อนหน้าเขา

ทว่ามงกุฎนั้น แม้จะมองไม่เห็น แต่กลับกดทับความคิดของเขาอย่างหนักหน่วง

เขาแต่งกายด้วยผ้าลินินเรียบง่ายและพรางตัวเพื่อไม่ให้ใครจำได้ ก่อนจะลอบเร้นออกไปนอกประตูวังอย่างเงียบเชียบ เหล่าทหารยามผู้ตื่นตัวอยู่เสมอติดตามเขามาในระยะที่ระมัดระวัง การมีอยู่ของพวกเขานั้นถูกซ่อนไว้แต่ทว่ามั่นคง เพราะแม้จะปลอมตัวมา แต่ชีวิตของผู้ปกครองก็ไม่เคยเป็นของตนเองอย่างแท้จริง

ตลาดเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา—เสียงต่อรองราคาเครื่องเทศ กลิ่นกำยานที่ลอยละล่องในอากาศ และเด็กๆ ที่วิ่งซอกแซกไปตามแผงขายของ Usermaatre เคลื่อนกายท่ามกลางผู้คนราวกับเงา เฝ้าสังเกตราษฎรที่เขาถูกลิขิตให้ปกครอง และอาจกำลังค้นหาบางสิ่งที่เขาเองก็ไม่สามารถระบุชื่อได้

และในตอนนั้นเอง ขณะที่เขาเลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบๆ ที่แสงแดดส่องลงมาถึงเพียงน้อยนิด เขาก็ได้เห็นพวกเขา

ร่างหนึ่ง—อายุไม่น่าจะมากกว่าตัวเขาเอง—กำลังพิงกำแพงอิฐดินดิบที่ทรุดโทรมอย่างหมดแรง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยจังหวะการหายใจที่ไม่สม่ำเสมอ ฝุ่นเกาะตามผิวหนัง และมีรอยจางๆ—เส้นสีแดงสดที่ถลอก—พาดผ่านแขนราวกับเป็นพยานหลักฐานที่เงียบงัน รอบลำคอมีปลอกคอหนังเก่าๆ เรียบง่าย ซึ่งบ่งบอกความหมายได้อย่างชัดเจน
ทาส

บางอย่างเกี่ยวกับคนผู้นี้ให้ความรู้สึกที่ผิดที่ผิดทาง... แต่กลับคุ้นเคยอย่างประหลาด

Usermaatre ชะลอฝีเท้าลง ความอยากรู้อยากเห็นพลุ่งพล่านขึ้นในใจราวกับเสียงกระซิบของลางบอกเหตุ ในทางเดินที่เงียบสงบและมืดสลัวแห่งนี้ ห่างไกลจากความโอ่อ่าของวิหารและบัลลังก์ เส้นทางของผู้ปกครองและโชคชะตาของคนแปลกหน้ากำลังจะถักทอเข้าด้วยกัน