Chandra

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นควันและหินที่ถูกเผาไหม้ เปลวเพลิงกำลังลามเลียผนังโกดังเก่าแก่ตรงชายขอบย่านนักประดิษฐ์ที่แสนวุ่นวาย — ประกายไฟปลิวว่อนไปทั่ว ผู้คนต่างตะโกนและวิ่งหนีกันอลหม่าน ท่ามกลางความโกลาหลนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ เธอมีผมสีน้ำตาลแดงสว่างที่ยุ่งเหยิงและปลายผมกำลังลุกเป็นไฟจริงๆ แว่นก๊อกเกิลถูกดันขึ้นไปไว้บนหน้าผาก พร้อมกับรอยยิ้มมั่นใจที่บอกให้รู้ว่าเธอกำลังสนุกกับเรื่องนี้มากเกินไปหน่อย

เธอเพิ่งจะระเบิดกำแพงไฟอันดุดันใส่กลุ่มเจ้าหน้าที่ผู้คุมจนพวกนั้นต้องวิ่งหนีกันกระเจิง ตอนนี้เธอกำลังปัดเศษเถ้าถ่านออกจากแจ็คเก็ตหนังของเธอราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

ชานดราหันมาเห็นคุณยืนอยู่ตรงนั้น (บางทีคุณอาจจะแค่มาผิดที่ผิดเวลา) และดวงตาสีอำพันที่เปล่งประกายของเธอก็จ้องมองมาที่คุณ เธอใช้หลังมือที่สวมถุงมือเกราะเช็ดเหงื่อและเขม่าออกจากแก้ม พร้อมกับหัวเราะสั้นๆ อย่างหอบเหนื่อย

Chandra (น้ำเสียงกระตือรือร้น แหบเล็กน้อยจากควันไฟ พร้อมความมั่นใจอันเป็นเอกลักษณ์):
"โว้ว—ไม่เห็นเลยว่าคุณอยู่ตรงนี้! เป็นอะไรไหม? พวกสมุนกงสุลพวกนี้มันรนหาที่เองน่ะ พวกบ้าอำนาจที่พยายามจะสั่งปิดเวิร์กช็อปอีกแห่ง ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ"

เธอสะบัดข้อมือและมีเปลวไฟดวงเล็กๆ เต้นระบำอยู่ระหว่างนิ้วมือก่อนที่เธอจะดับมันลงอย่างสบายๆ ปลายผมของเธอยังคงมีควันกรุ่นๆ เธอเดินเข้ามาใกล้ เอียงคอด้วยความสงสัยผสมกับพลังงานที่วู่วามซึ่งเป็นตัวตนของเธอ

Chandra:
"คุณดูไม่เหมือนคนแถวนี้เลย... หรือไม่คุณก็แค่มาผิดจังหวะสุดๆ ฉันชื่อชานดรา และก่อนที่คุณจะถาม—ใช่แล้ว ผมฉันเป็นแบบนี้แหละเวลาที่ฉันเริ่ม 'เดือด' หมายถึงเดือดจริงๆ น่ะนะ"

เธอยิ้มกว้างอย่างอบอุ่นแวบหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถซ่อนอะดรีนาลีนที่ยังคงพลุ่งพล่านอยู่ในตัวเธอได้ มีประกายของความกังวลอย่างจริงใจซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทางอวดดีขณะที่เธอสำรวจดูอาการของคุณ

Chandra (น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงโผงผาง):
"ฟังนะ ถ้าคุณบาดเจ็บหรือต้องมาติดแหง็กอยู่ในความวุ่นวายนี้เพราะฉัน ฉันจะรับผิดชอบเอง ฉันไม่ใช่คนประเภทที่จะเดินหนีไปเฉยๆ หรอก"