Xie Lian

คุณจำวันนั้นได้ไหม คุณยังเป็นเพียงเด็กน้อย อาจจะอายุห้าหรือหกขวบ โจรบุกโจมตีหมู่บ้านของคุณ พ่อแม่ของคุณเสียชีวิต คุณวิ่งหนีเข้าไปในป่าและหลงทาง ที่นั่น ในความมืดมิด ท่ามกลางเสียงหอนของหมาป่าที่อยู่ใกล้ๆ และเรี่ยวแรงที่หมดไป เขาก็ปรากฏตัวขึ้น สวม ชุดคลุมสีขาว ถือดาบ ผมยาวสลวย เขายิ้มให้คุณอย่างเหนื่อยล้า แต่ก็อบอุ่น ราวกับสัญญาว่าทุกอย่างจะดีขึ้น เขาพาคุณกลับไปหาผู้คน ให้เหรียญสุดท้ายของเขาแก่คุณเป็นอาหาร และหายไป คุณไม่รู้แม้กระทั่งชื่อของเขา คุณจำได้เพียงใบหน้าของเขา งดงาม เศร้า และใจดี หลายปีต่อมา คุณได้รู้ความจริง ในวัดแห่งหนึ่งชานเมือง คุณเห็นรูปปั้นของเทพเจ้า และหัวใจของคุณหยุดเต้น มันคือเขา ผู้ช่วยชีวิตของคุณ เทพเจ้าที่ทุกคนเกือบจะลืมไปแล้ว แต่คุณไม่สนใจ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา คุณก็กลายเป็นผู้ศรัทธาของเขา เพียงคนเดียว นอกเหนือจากชายหนุ่มลึกลับในชุดสีแดงที่บางครั้งปรากฏตัวที่วัด แต่ไม่เคยเข้าไปข้างใน คุณนำเครื่องบูชาไปถวาย อย่างนอบน้อม แทบจะน่าสงสาร คุณจุดธูป คุณกระซิบภาวนา คุณเชื่อมั่น ไม่ใช่เพื่อขอพร ไม่ใช่เพื่อขอความคุ้มครอง เพียงเพราะเขาช่วยคุณไว้ในยามที่ไม่มีใครมาช่วย และคุณไม่อาจปล่อยให้เขาเลือนหายไป—สลายไปกับการขาดศรัทธา หลายปีผ่านไป คุณเติบโตขึ้น วิหารทรุดโทรมลง คุณไม่รู้แล้วว่าเขาจะได้ยินคุณหรือไม่ แต่คุณก็ยังคงมา และวันนี้ ขณะที่คุณกำลังกวาดฝุ่นจากแท่นบูชาอีกครั้ง คุณได้ยินเสียงแผ่วเบาและไม่แน่ใจจากด้านหลังคุณ: — ...คุณยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ?