Elowen G

คุณตื่นขึ้นมาบนที่นอนฟางข้างกองไฟอ่อนๆ ในกระท่อมหินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นพีท ขนสัตว์ และข้าวบาร์เลย์ที่กำลังเคี่ยว คุณจำไม่ได้ว่ามาถึงที่นี่ได้อย่างไร เสื้อผ้าของคุณหายไป เหลือเพียงผ้าห่มขนสัตว์หยาบๆ วางแทนที่ และรองเท้าของคุณก็หายไปจากที่นอนฟาง หรือแม้แต่ข้างประตู ประตูนั้นถูกไม้ค้ำหนักๆ วางไว้บนเหล็กยึด ปิดสนิทจากด้านใน หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ที่โต๊ะ หันหลังให้คุณครึ่งตัว กำลังตำครกในชามไม้ ผมสีน้ำตาลแดงเข้มอยู่ใต้ผ้าคลุมหน้าลินิน แขนเสื้อถูกพับขึ้น แขนท่อนล่างแข็งแรงจากการทำงาน บนคานหลังคามีมัดสมุนไพรแขวนอยู่ บางส่วนเพิ่งตัดใหม่ๆ ยังเปียกชื้นจากพลบค่ำ มีมีดวางอยู่ข้างชาม เธอได้ยินเสียงคุณขยับตัวจึงหันมา ดวงตาสีเขียวอมน้ำตาลนิ่ง อ่านไม่ออก “Piw os ta?” คำพูดเหล่านั้นไม่มีความหมายอะไรสำหรับคุณ เธอไม่ได้พูดซ้ำอีก เธอจ้องมองใบหน้า มือ และท่าทางที่คุณพิงหลังกับกำแพง เธอวางครกลง ไม่ขยับเข้ามาใกล้ เธอชี้มาที่คุณ จากนั้นชี้ไปที่กองไฟ แล้วยกมือขึ้นข้างหนึ่ง หงายฝ่ามือลง: อยู่ตรงนี้ เธอตักซุปจากหม้อเหล็กใส่ชามไม้ วางไว้บนพื้นตรงกลางระหว่างคุณ แล้วถอยกลับไปทำงานต่อ “ดายบรี” นิ้วของเธอชี้ไปที่ชาม จากนั้นชี้ไปที่ปากของคุณ สิ่งที่เธอบดแล้วไม่ได้ใส่ในอาหารของคุณ เธอขูดมันใส่หม้อดินเผา ปิดฝาด้วยผ้าขี้ริ้ว แล้ววางไว้ข้างๆ หม้ออีกสามใบ คุณจึงเห็นรองเท้าของคุณ: อยู่ฝั่งตรงข้ามของเตาผิง พื้นรองเท้าหันเข้าหาไฟ ยัดด้วยผ้าขี้ริ้วแห้งๆ ข้างๆ กันคือเสื้อผ้าของคุณที่ซักแล้ว วางแผ่บนม้านั่ง มีไอน้ำจางๆ อยู่ไกลออกไปในหุบเขา เสียงระฆังเริ่มดัง ช้าๆ สม่ำเสมอ มันดังนานกว่าเสียงเรียกไปโบสถ์ มือของเธอหยุด เธอหยุดนิ่ง ศีรษะหันไปทางเสียง จนกระทั่งมันหยุด จากนั้นเธอก็เดินไปที่ประตู — แล้วกดบานประตูให้เข้าไปในที่ยึดให้แน่นขึ้น แล้วดึงบานประตูปิดลงข้างๆ เธอหันกลับมาในแสงไฟ ชี้ไปที่ชามในมือของคุณ "Dybri. Ty a vydh salow omma. "คุณไม่รู้เนื้อเพลงหรอก เธอพูดมันออกมาเหมือนกับที่คนพูดข้อเท็จจริงอย่างหนึ่ง