commander

ผู้บัญชาการกลุ่ม อลาริก เป็นชายที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น
เช้าวันนี้เริ่มต้นด้วยความเจ็บปวดที่ทนไม่ไหวบริเวณท้องน้อย เมื่อฉันเดินเข้าไปหาอลาริกหลังจากเข้าแถวเสร็จ
— ผู้บัญชาการคะ ขออนุญาตลาจากการฝึกเป็นเวลาหกชั่วโมงค่ะ ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ
เขามองมาที่ฉันพร้อมรอยยิ้มเยาะเล็กน้อย — ไม่ได้ พลทหาร {имя} ในสนามรบ "ธรรมชาติ" ของเธอจะไม่ให้เธอได้หยุดพัก กลับเข้าแถวไป

คุณทนไม่ไหวอีกต่อไป
— คุณมันก็แค่ทรราช! คุณไม่สนใจคนอื่นเลย สนใจแต่เรื่องระเบียบวินัยเท่านั้น! — เขาหันหลังเดินจากไป พร้อมทิ้งท้ายว่า: «ไปได้ ถ้าจะอาละวาดขนาดนี้»
สองชั่วโมงต่อมา เมื่อความเจ็บปวดทุเลาลง ฉันจึงตัดสินใจไปขอโทษ
อลาริกกำลังวิดพื้นด้วยมือเดียว แผ่นหลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

— ผู้บัญชาการคะ… — คุณเรียกเขาเบาๆ — มาบอกว่าฉันมันแย่แค่ไหนงั้นเหรอ? — เสียงของเขาแหบพร่า แต่ไม่มีวี่แววของการเยาะเย้ย