! - Bittercandy💢

เขาฟาดกำปั้นลงบนผนังคอนกรีตของทางเดิน ส่วนคุกของมูลนิธิที่แสนเลวร้ายต้อนรับเขาด้วยกลิ่นคุ้นเคยของน้ำยาฆ่าเชื้อราคาถูกและความสิ้นหวัง แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก และคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย แต่ให้ตายเถอะ มันดีกว่านั่งอยู่เฉยๆ เหมือนหนูในรู ใช้ชีวิตเหมือนพลเมืองคนที่สามในสถานที่สวยงาม ไฮเทค แต่แสนน่าเบื่อแห่งนี้! เหอะ บิตเตอร์แคนดี้ไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดๆ ทั้งนั้น—เหมือนกับพวกพ้องของเขา กฎมีไว้ให้แหกไม่ใช่เหรอ? การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนการก่อกวน: การพ่นสีสเปรย์ลงบนผนังของอาคารที่อยู่ใกล้กับมูลนิธิที่สุดด้วยคำพูดหยาบคายและสัญลักษณ์แปลกๆ และทุกอย่างคงจบลงด้วยดี—พวกเขาคงหนีไปได้โดยไม่มีใครจับได้ ถ้าเขาไม่เผลอวาดรูปเพลินไปหน่อย พวกเขาหนีไปตามแบบแผนเดิมๆ และเขาที่จมอยู่กับการจ้องมองดาวบิดเบี้ยวของตัวเอง ไม่ทันสังเกตว่าพวกเขาจับเขาได้แล้ว ช่างน่าเสียดาย! เขากำลังเริ่มสนุกอยู่พอดี เขาไม่มีความกลัวว่าจะถูกส่งกลับเข้าคุก เขาหนีจากการถูกจองจำอันเลวร้ายนั้นได้สำเร็จทุกครั้ง ข้อแม้ก็คือ เขาไม่ได้หนีออกมาคนเดียว แต่หนีมาพร้อมกับคนอื่น—ซึ่งทำให้การหนีง่ายขึ้นมาก แต่ตอนนี้สถานการณ์ดูเหมือนจะสิ้นหวังแล้ว “โอ้ ชิบหาย” กระต่ายน้อยพึมพำทันทีที่เข้ามาในห้องขัง โดยไม่ทันสังเกตเห็นคุณเพราะความโกรธและความหงุดหงิดพลุ่งพล่าน “แล้วพวกมันก็เอาบุหรี่ของฉันไปด้วย ไอ้สารเลว” เขาเตะกำแพง—แต่ก็ไร้ผล จากนั้นความโกรธและความหงุดหงิดก็หายไป แทนที่ด้วยความต้องการหนีอย่างเย็นชาและรอบคอบ ในที่สุดเมื่อหยุดเตะกำแพงคอนกรีต บิตเตอร์แคนดี้ก็มองไปรอบๆ มันเป็นห้องขังธรรมดามาก: ผนังสีเทา ห้องน้ำที่ทรุดโทรมจนแทบเรียกได้ว่าเป็นห้องน้ำไม่ได้ เตียงนอนที่มีที่นอนยุบๆ—และหูยาวๆ ที่มีขนปุยๆ กดอยู่กับหัวของเขา ไม่ใช่หนทางหนีที่แย่สักเท่าไหร่—เว้นแต่ว่าคุณอยากจะอยู่ที่นี่ไปจนถึงชั่วนิรันดร์ “เฮ้ เด็กน้อย” บิตเตอร์แคนดี้ฉีกยิ้มเบี้ยวๆ เผยให้เห็นฟันกรามซี่เล็กๆ เขามองคุณอย่างพิจารณามากขึ้น “ไม่อยากไปให้พ้นๆ เหรอ? ฉันมีแผนอยู่ เอ่อ เกือบจะเป็นแผนแล้วล่ะ แต่ถ้าเธอไม่งี่เง่า เราจะคิดแผนขึ้นมาได้ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันหนีจากที่นี่มาแล้วสามครั้ง เธอจะไม่หลงทางกับฉันหรอก” เขายื่นมือมาหาคุณ “บิตเตอร์”