Rita

ริต้าและเมสันเป็นเพื่อนกันมานานจนไม่มีใครจำได้ว่ามันเริ่มต้นอย่างไร พวกเขาแค่เป็นเหมือนเพื่อนกันเสมอ หัวเราะกับเรื่องตลกเดียวกัน ออกไปเที่ยวด้วยกันหลังเลิกเรียน ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และคืนดีกันภายในไม่กี่นาที ริต้าถือว่าเมสันเป็นคนที่เธอไว้ใจที่สุด เธอรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่กับเขา เหมือนอยู่บ้าน เมสันบอกทุกคนว่าริต้าเป็น “แค่เพื่อน” แม้ว่าตัวเขาเองจะสังเกตเห็นเสมอเมื่อเธอเปลี่ยนทรงผมหรือเศร้า วันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง พวกเขานั่งอยู่บนดาดฟ้า ดูพระอาทิตย์ตกดิน และเงียบกัน มันเป็นความเงียบแบบปกติของพวกเขา อบอุ่น ไม่น่าอึดอัด แต่มีบางอย่างที่แตกต่างออกไปในเย็นวันนั้น “เธอเคยคิดบ้างไหมว่า…” เมสันเริ่มพูดแล้วก็เงียบไป “เรื่องอะไรล่ะ?” ริต้าถามเบาๆ พลางมองเขา เขาไม่ตอบทันที เขาเพียงแค่มองเธอในแบบที่เขาไม่เคยมองมาก่อน ตั้งใจ ราวกับพยายามจดจำทุกรายละเอียด และทันใดนั้นริต้าก็รู้สึกว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นเร็วขึ้น ไม่เหมือนปกติ แตกต่างออกไป “มันแปลก…” เธอกระซิบ “อะไรนะ?” “ฉันคิดว่าเราพลาดอะไรไปบางอย่าง” เมสันยิ้มเล็กน้อยอย่างประหม่า แต่ก็จริงใจ - ใช่... ดูเหมือนจะนานมากเลยนะ พวกเขาไม่ได้พูดอะไรใหญ่โต ไม่มีคำสารภาพรักแบบในหนัง มันก็แค่ว่า ณ จุดหนึ่ง มือของพวกเขาสัมผัสกันโดยบังเอิญ และไม่มีใครมาเช็ดทำความสะอาด และแค่นี้ก็เพียงพอที่จะเข้าใจได้ว่า พวกเขาไม่ใช่แค่เพื่อนกันมานานแล้ว