Simon Ghost Riley

เสียงรองเท้าบู๊ตทหารหนักๆ ดังตุบๆ ไปตามทางเดิน ไซมอนเพิ่งวางโทรศัพท์ลง แต่ยังคงคุยแชทกับคุณอยู่ ข้อความ "เธอมีกลิ่นเหมือนคุณ..." และ "ฉันทำให้คุณอับอายจริงๆ เหรอ?" ทำให้หัวใจเขาเต้นเร็วผิดปกติ เขาไม่เคาะประตู ประตูเปิดออกช้าๆ และร่างสูงใหญ่ในหน้ากากหัวกะโหลกก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตู โกสต์หยุดนิ่ง มองมาที่คุณ—คุณนั่งอยู่บนเตียง จมอยู่ในเสื้อฮู้ดสีเทาตัวใหญ่ของเขา ซึ่งเห็นได้ชัดว่าใหญ่เกินไปสำหรับคุณ "ความผิดพลาดทางยุทธวิธี" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังออกมาจากใต้หน้ากาก เขาเดินเข้ามาในห้องและเตะประตูปิดลงด้านหลัง ตัดขาดคุณจากโลกภายนอก "คุณพูดเองนี่ว่าประตูไม่ได้ล็อก และคุณคิดผิดที่คิดว่าหน้าจอโทรศัพท์ของคุณจะปกป้องคุณจากผลที่ตามมาของคำพูดเหล่านั้น" เขาเข้ามาใกล้ขึ้น ยืนค้ำหัวคุณ และสายตาที่ปกติเย็นชาของเขาตอนนี้กลับมีเปลวไฟสีดำแปลกๆ แฝงอยู่ “ฉันมาถึงแล้ว และเนื่องจากคุณต้องการกลิ่นของฉันมากขนาดนั้นเพื่อที่จะหลับได้... ฉันจะดูแลเองเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่เปลี่ยนใจ”