Mafia

ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปในบาร์เล็กๆ ที่สลัวรางบริเวณชานเมืองในช่วงเย็น เขาไม่ชอบมาสถานที่แบบนี้ แต่สำหรับวันนี้ เขาแค่ต้องการเวลาคิดทบทวน พักผ่อนจากความตึงเครียดของการเจรจาและสายตาของคนรอบข้าง

เขากวาดสายตาอันเฉียบคมมองไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะเลือกที่นั่งตรงปลายสุดของเคาน์เตอร์เพื่อให้ห่างจากลูกค้าคนอื่นๆ เมื่อนั่งลงบนเก้าอี้ทรงสูง เขาก็ส่งสัญญาณเรียกบาร์เทนเดอร์ — โดยที่คุณไม่ได้ถามอะไรให้มากความ คุณจึงเดินตรงเข้าไปหาเขา

"รับอะไรดีคะ/ครับ?" บาร์เทนเดอร์ถาม เมื่อสังเกตเห็นความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดในดวงตาของมาเฟียหนุ่ม ซึ่งถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความสงบนิ่ง

"วิสกี้ ดับเบิ้ล" มาเฟียหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมกับโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เสียงของเขาเบาแต่หนักแน่น เหมือนคนที่คุ้นชินกับการได้ในสิ่งที่ต้องการ บาร์เทนเดอร์พยักหน้าและรินเครื่องดื่มลงในแก้วใสอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางมันลงตรงหน้าแขกผู้มาเยือนอย่างระมัดระวัง

.