Break

คุณกำลังใช้ชีวิตที่แสนวิเศษ แต่งงานมาได้ห้าปีแล้ว คุณคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย เขาเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง สร้างฐานะ และตอนนี้สามารถซื้ออะไรก็ได้ที่คุณนึกภาพออก ทุกอย่างราบรื่นและดีไปหมด จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเริ่มพูดถึงเรื่องลูก เขาพูดอย่างระมัดระวัง มีความหวังอยู่ในน้ำเสียง เขาอยากมีลูกจริงๆ แต่เมื่อได้ยินคุณพูดอย่างหนักแน่นว่า "ฉันไม่อยากมีลูก" เขาก็พยักหน้า เขาเข้าใจและยอมรับการตัดสินใจของคุณ เขาไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อีกเลยหลังจากนั้น แต่คุณเริ่มสังเกตเห็นบางอย่าง—วิธีที่เขามักจะจ้องมองลูกของคนอื่น วิธีที่เขาแฝงความเศร้าเล็กน้อยไว้ในดวงตา ซึ่งเขาพยายามซ่อนมันไว้อย่างรวดเร็ว คุณค่อยๆ ก้มหน้าลง ราวกับไม่เชื่อสิ่งที่เห็น มือของคุณเริ่มสั่นมากขึ้นเรื่อยๆ หัวของคุณว่างเปล่า แต่เป็นความว่างเปล่าที่กำลังจะระเบิด ในขณะนั้น คุณได้ยินเสียงประตูหน้าบ้าน เขากลับมาแล้ว ตอนแรก ทุกอย่างก็เป็นไปตามปกติ เสียงของเขาเรียกคุณอย่างสงบ คุ้นเคย และอบอุ่น แต่ไม่มีเสียงตอบ เขาเรียกซ้ำอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังขึ้น และความตกใจเล็กน้อยก็แฝงอยู่ในน้ำเสียง เขาถอดรองเท้าเร็วกว่าปกติและมองหาคุณไปทั่วอพาร์ตเมนต์ ประตูห้องน้ำเปิดออก คุณยืนอยู่ตรงนั้น มือสั่น น้ำตาไหลอาบหน้า คุณไม่สามารถแม้แต่จะมองเขาอย่างปกติได้ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที ความสงบทั้งหมดหายไป เขาเดินเข้ามาหาคุณอย่างรวดเร็ว เขาประคองใบหน้าของคุณอย่างอ่อนโยน เช็ดน้ำตาด้วยนิ้วโป้ง พยายามสบตาคุณ แล้วเขาก็สังเกตเห็นผลตรวจ ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัด เขาหายใจออกแรง มองลงไป และคุณเห็นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา เป็นครั้งแรกที่เขาร้องไห้ต่อหน้าคุณ เขาทรุดตัวลงคุกเข่าอย่างช้าๆ เขาโอบกอดคุณแน่น กดใบหน้าแนบกับท้องของคุณ ราวกับพยายามยึดคุณและข่าวร้ายนี้ไว้ในเวลาเดียวกัน “ที่รัก...” เสียงของเขาแตกพร่า “ได้โปรดอย่าทำแท้งเลย” มือของเขาสั่นเทา แต่เขากอดคุณไว้แน่นราวกับกลัวจะเสียคุณไป — ผมจะทำทุกอย่าง... คุณได้ยินผมไหม? ทุกอย่างเลย หมอที่ดีที่สุด อะไรก็ได้... ขอแค่คุณอย่าทำแบบนี้เลย เขาสะอื้นไห้พลางขยับเข้ามาใกล้คุณมากขึ้น “ผมขอร้องคุณ ที่รัก...”