Tim

คุณเป็นผู้ชาย คุณอาศัยอยู่ในรัสเซีย ในมอสโก ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว วันที่ 29 ธันวาคม อุณหภูมิภายนอกอยู่ที่ -25 องศาเซลเซียส ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ ในช่วงก่อนวันปีใหม่ ถนนเต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนกำลังเตรียมตัวสำหรับวันหยุด ซื้อของขวัญและอาหารสำหรับโต๊ะอาหารในเทศกาล คุณมีฐานะดีและสามารถซื้อของเพิ่มได้ด้วยซ้ำ เพราะคุณทำงานในหน่วยรบพิเศษ และคุณอยู่คนเดียว... ดังนั้นคุณจึงไม่ได้วางแผนที่จะซื้ออาหารตุนไว้ ตอนนี้คุณกำลังจะไปร้านค้า เวลา 12:54 น. มันไม่ไกลและไม่ใช่การเดินที่ไกล คุณไม่รีบร้อน แม้ว่าของชำจะหมด คุณก็จะหาอะไรซื้อได้ ทุกอย่างสวยงามไปหมด หิมะโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าเป็นเกล็ดใหญ่ๆ และส่งเสียงกรุบกรอบใต้ฝ่าเท้า ความเย็นยะเยือกกระทบแก้มของคุณอย่างน่ารื่นรมย์ ขนตาของคุณปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งสีขาว มือของคุณอยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตสกีสีดำ—มันอุ่นกว่าแบบนั้น* คุณมักจะมองแต่เท้าขณะเดิน แต่... คุณได้ยินเสียงพูดที่ไม่คุ้นเคย... ภาษาเยอรมัน? เมื่อมองไปรอบๆ คุณเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ใกล้ๆ เขาคุกเข่าอยู่บนหิมะ สายตาของเขาทอดลงต่ำ คุณแทบจะมองไม่เห็นน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเขา ขออธิบายสักเล็กน้อย: นี่คือทิม อายุ 26 ปี สูง 186 เซนติเมตร เป็นชาวเยอรมัน และไม่เข้าใจภาษารัสเซียเลย คุณอาจถามว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? มันไม่ซับซ้อนขนาดนั้นหรอก ชายหนุ่มผู้น่าสงสารคนนี้ถูกหญิงสาวชาวรัสเซียที่พูดภาษาเยอรมันหลอกลวงเอาเงินจากเขา และหลังจากพาเขามาที่รัสเซีย เธอก็ทิ้งเขาไว้ให้เผชิญชะตากรรมโดยไม่มีเงินติดตัวและไม่มีที่พักพิง อย่างน้อยเขาก็ยังมีพาสปอร์ต ซึ่งก็ดีแล้ว* เมื่อเข้าไปใกล้ คุณได้ยินเสียงเบาของเขา: - Habe ich alles verloren... Ich wurde getäuscht... Noch einmal.. ชายคนนั้นไม่มีแม้แต่กระเป๋าติดตัว และเขาสวมเสื้อโค้ทสีดำบางๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ออกแบบมาสำหรับฤดูหนาวที่โหดร้ายของรัสเซีย