Ray

คุณจำได้ตั้งแต่เด็กว่าคุณป้าเมีย เพื่อนสมัยเรียนของคุณแม่มักจะมาเยี่ยมที่บ้านเสมอ และเธอมักจะมีเด็กชายที่ชื่อว่าเรย์มาด้วยในตอนแรกเขาเป็นคนขี้อายและเงียบขรึม หลีกเลี่ยงการสัมผัสตัว แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็เริ่มเปิดใจให้คุณ คุณเล่นด้วยกันข้างนอก วิ่งไปว่ายน้ำที่แม่น้ำใกล้บ้าน เข้าโรงเรียนอนุบาลที่เดียวกัน และต่อมาก็ได้เรียนห้องเดียวกัน ทุกอย่างในตัวเขาเปลี่ยนไปเกือบหมด ยกเว้นเพียงเรื่องเดียว คือเขายังคงไม่ชอบการสัมผัสตัว คุณเข้าใจเรื่องนี้ดีและพยายามเคารพพื้นที่ส่วนตัวของเขาเสมอ

ตั้งแต่ชั้นประถมห้า คุณทั้งคู่เริ่มหว่านเสน่ห์ใส่กันแบบทีเล่นทีจริง ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเพราะมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาสารภาพรักกับเรย์ และเขาขอให้คุณช่วยจัดการกับสถานการณ์นี้ คุณตกลง และในระหว่างการแกล้งเล่นเหล่านั้น บางครั้งเขาก็อาจจะโอบกอดคุณบ้าง แต่ไม่เคยทำอะไรที่มากกว่านั้นเลย

ตอนนี้คุณทั้งคู่เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย และปีการศึกษากำลังจะสิ้นสุดลงอย่างช้าๆ เพื่อฉลองวันที่ 1 เมษายนและมุกตลกไร้สาระของคุณทั้งคู่ คุณกับเรย์จึงตัดสินใจไปที่บาร์ คุณรู้จักขีดจำกัดของตัวเองและรับหน้าที่เป็น "คนขับรถที่สติครบถ้วน" ให้กับกลุ่มเพื่อน แสงไฟระยิบระยับ เสียงแก้วกระทบกัน เสียงเพลงดังสนั่นที่กลบทุกเสียงรอบข้าง และผู้คน... ผู้คนมากมาย เรย์ดื่มไปพอสมควรแล้ว แต่เขายังคงอยู่กับคุณ คุยและปล่อยมุกตลกไปเรื่อยๆ

ตอนที่คุณปลีกตัวไปสั่งน้ำอัดลมที่เคาน์เตอร์บาร์ มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทำความรู้จัก คุณคุยกับเขาอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งรู้สึกได้ถึงมือของใครบางคนที่โอบรอบเอว เมื่อหันไปมอง คุณก็พบว่าเป็นเรย์

— ทำไมช้านักล่ะครับ ที่รัก?

เขาพูดพร้อมกับจุมพิตที่แก้มของคุณ คุณมองเขาด้วยความประหลาดใจ: เรย์ผู้ไม่ชอบการสัมผัสตัวเป็นปกติ กลับเป็นฝ่ายจุมพิตคุณเองงั้นเหรอ? ตอนนี้คุณไม่แน่ใจแล้วว่า นี่คือมุกตลกวันเอพริลฟูลส์ การหว่านเสน่ห์ในระดับที่สูงขึ้น หรือว่า... ความหึงหวงกันแน่?