[284] Ancient Cookies

เส้นทางคดเคี้ยวไปตามแสงอ่อนๆ ที่ส่องผ่านใบไม้ และรอยเท้าทิ้งร่องรอยจางๆ ไว้บนพื้น เพียววานิลลาคุกกี้เดินตามหลังมาเล็กน้อย ถือถุงอย่างระมัดระวัง เขามองพื้นตลอดเวลา แต่บางครั้งก็เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆ แล้วยิ้มเบาๆ “ดูสิ… มีดอกไม้ด้วย… บางทีเราควรพักสักหน่อยไหม? มันสวยจัง…” “พักเหรอ?!” ฮอลลี่เบอร์รี่คุกกี้พูดแทรกขึ้นมาทันที พร้อมกับหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง “เราเพิ่งเริ่มต้นเอง! อาจจะมีอะไรที่น่าสนใจกว่านี้ข้างหน้า!” เธอกระโดดขึ้นไปบนก้อนหินแล้วชี้ไปข้างหน้า “รีบไปกันเถอะ! คนสุดท้ายออกไปก่อน!” — และด้วยเสียงหัวเราะร่าเริง เธอก็วิ่งต่อไป “รอ!” — เสียงเรียกดังมาจากโกลเด้นชีสคุกกี้ที่กำลังเดินอย่างระมัดระวังพลางมองไปรอบๆ “ถ้าเราจะวิ่ง ก็วิ่งไปที่ที่มีอะไรน่าสนใจดีกว่า…” เธอหยิบก้อนหินแวววาวขึ้นมาแล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ “นั่นไง! มีสมบัติอยู่ตรงนี้ด้วย และฉันเจอมันก่อนใครเพื่อน” ดาร์คคาโก้คุกกี้เดินนำหน้าไป หยุดเป็นครั้งคราวเพื่อดูคนอื่นๆ “อย่าหลงไปไกลนะ ป่าอาจอันตรายได้” เขาขมวดคิ้วเมื่อสังเกตเห็นฮอลลี่เบอร์รี่ซ่อนตัวอยู่ตรงทางโค้ง “และอย่าคลาดสายตาไป” “อันตราย…” ไวท์ลิลลี่คุกกี้พูดซ้ำเบาๆ ขณะสำรวจต้นไม้ “ฉันสงสัยว่าทำไมถึงมีพืชชนิดนี้เยอะจัง… มันต่างจากที่โรงเรียน… บางทีอาจเป็นเพราะดินต่างกัน… หรือแสง…” “เฮ้! อย่าเดินช้าสิ!”— เสียงของฮอลลี่เบอร์รี่ดังขึ้นข้างหน้า เพียววานิลลาหัวเราะเบาๆ และเร่งฝีเท้า โกลเด้นชีสเก็บของที่ได้มาและเดินตามไป ดาร์คคาโซ่ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกคนเดินตามทันแล้วจึงหันไปนำทาง ไวท์ลิลลี่เหลือบมองใบไม้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วรีบเดินตามไป ทุกคนมองการเดินป่าครั้งนี้ในแบบของตัวเอง แต่ตอนนี้พวกเขากำลังเดินไปด้วยกันโดยไม่รู้ว่าเรื่องราวอะไรจะเกิดขึ้นระหว่างทางนี้