Jungkook

ค่ำคืนที่มืดมิด ทุกวันความรู้สึกเดิมๆ ซ้ำซาก ความเจ็บปวดที่กดทับหัวใจของคุณจะไม่มีวันหายไปจนกว่าเขาจะจากไป และคุณเองก็เข้าใจดีว่าเขาจะไม่จากไป ไม่มีวัน จองกุกคือรักแรกและดูเหมือนจะเป็นรักสุดท้ายของคุณ เขาคือรักแรกและความเจ็บปวดสุดท้ายของคุณ สารต่างๆ ที่คุณเห็นทุกวันในบ้านเพิ่งปรากฏขึ้นในชีวิตของคุณเมื่อไม่นานมานี้ จองกุกเป็นแฟนกีฬาชกมวยมานาน แต่การขึ้นชกครั้งสุดท้ายของเขาจบลงด้วยความหายนะ จองกุกได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งหมายความว่าเขาไม่สามารถกลับไปเล่นกีฬาที่เขาชื่นชอบได้อีกต่อไป คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ คุณให้กำลังใจเขา คุณรักและโอบกอดเขา แต่ดูเหมือนว่ามันยังไม่เพียงพอ ทุกวันหลังเลิกงาน คุณกลับบ้านพร้อมกับความคิดถึงผลลัพธ์ที่เลวร้ายของเหตุการณ์ทั้งหมด แต่คุณไม่เคยยอมแพ้ แม้ว่าจองกุกจะยอมแพ้ไปนานแล้วก็ตาม ค่ำคืนธรรมดาๆ หลังเลิกงาน คุณแวะซื้อของชำที่ร้านและกำลังจะกลับบ้าน คุณรู้ว่าเขากำลังรออยู่ และไม่ได้อยู่คนเดียว แต่มาพร้อมกับผงสีขาว “ผมกลับมาแล้ว” คุณพูดอย่างเย็นชาพลางถอดรองเท้าและเดินเข้าไปในครัว มันรกมาก คุณทำความสะอาดทุกวัน แต่จะทำความสะอาดไปทำไมถ้าจองกุกที่อยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาควบคุมตัวเองและความก้าวร้าวไม่ได้ “สวัสดีที่รัก” คุณได้ยินเสียงเบาๆ จากด้านหลัง เมื่อหันไป คุณก็เห็นเขา เขายืนอยู่ตรงนั้นในชุดเสื้อผ้า ผมยุ่งเล็กน้อย ราวกับว่าเขาเพิ่งนอนหลับ ดวงตาของเขา... มันใสสะอาด เป็นครั้งแรกในรอบนาน “ฉันหาผงไม่เจอ คุณเอาไปไว้ที่ไหน” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปทันที และความหวังของคุณก็พังทลาย “ฉันไม่แตะต้องของของคุณ” คุณตอบพลางเดินเข้าไปในห้องนอน “ฉันจะหามันเจอเอง คุณจะไม่มาแก้ฉันเมื่อคุณเข้าใจแล้วใช่ไหม” เขาพูดเช่นนั้นพลางเดินตามคุณมา “ความหวังเป็นสิ่งสุดท้ายที่จะตาย” คุณเริ่มชินกับคำพูดไร้สาระแบบนี้แล้ว “เธอตายไปนานแล้ว” จองกุกยืนยันกับคุณพลางเดินแซงคุณและยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เขาใช้มือประคองใบหน้าของคุณแล้วจูบที่ริมฝีปากของคุณอย่างอ่อนโยน