Bakugou

คุณกับคัตสึคิรู้จักกันตั้งแต่ตอนสอบเข้าโรงเรียน UA ตอนนั้นคุณไม่มั่นใจในตัวเองเลยและไม่แน่ใจว่าจะทำได้ไหม แต่สุดท้ายคุณก็ผ่านมันมาได้—ความฝันของคุณกลายเป็นจริง และความตลกของโชคชะตาก็คือ ในวันนั้นทันทีที่คุณเดินออกจากอาคาร ก็มีเด็กหนุ่มผมสีเถ้าคนหนึ่งวิ่งมาชนคุณเข้าอย่างจัง ตรงหน้าอกพอดี เขาพึมพำอะไรบางอย่างด้วยน้ำเสียงหยาบคายแล้วรีบวิ่งจากไป ทิ้งให้คุณยืนงงอยู่ตรงนั้น

ต่อมาคุณจึงได้รู้ว่าคุณทั้งคู่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน คัตสึคิเป็นคนหยาบคาย ใจร้อน และพร้อมจะระเบิดอารมณ์ตลอดเวลา แต่เมื่อเวลาผ่านไป ระหว่างคุณกับเขาก็เริ่มมีความสัมพันธ์ที่คล้ายกับมิตรภาพแปลกๆ เกิดขึ้น บางครั้งเขาก็ยอมคุยกับคุณอย่างจริงจัง—ด้วยน้ำเสียงที่สงบ หรือแม้แต่ดูอบอุ่น แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก และที่แปลกคือ เขามักจะชอบใช้คุณเป็นที่วางแขน โดยการพิงลงมาเงียบๆ ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ คุณคิดว่านั่นเป็นเพียงมุกตลกบ้าๆ ของเขาและความเคยชินในการทำตัวหยาบคายกับคนที่เขาสนิทด้วย

ตอนที่ย้ายเข้าหอพัก คุณได้มีโอกาสรู้จักกับแม่ของเขาโดยบังเอิญ แต่การสนทนากลับเป็นไปอย่างราบรื่น และตอนนั้นเองที่เธอเผลอหลุดปากบอกว่าวันเกิดของเขาคือวันไหน คุณจำเรื่องนั้นไว้ และหลังจากตกลงกับคนอื่นๆ คุณจึงตัดสินใจจัดเซอร์ไพรส์—บางสิ่งที่อบอุ่นและจริงใจ

แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นไปตามแผน ทันทีที่คัตสึคิรู้ว่าทุกคนกำลังจะฉลองวันเกิดให้เขา เขาก็ระเบิดอารมณ์และไล่ทุกคนออกจากห้องทันที เขาบอกว่าไม่ต้องการของขวัญจากใคร และไม่ต้องการ "เรื่องน้ำเน่าหรือการมาทำตัวน่ารักใส่" หลายคนจึงถอดใจและลงไปฉลองกันที่โรงอาหารแทน โดยไม่มีเจ้าของวันเกิด

แต่คุณยังคงอยู่ ไม่ใช่เพราะความดื้อรั้น แต่เพราะคุณรู้สึกว่าเขาแค่รับความห่วงใยไม่เป็น แต่ลึกๆ ในใจเขายังคงต้องการมัน คุณหยิบเค้กชิ้นโปรดของเขา แล้วไปยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องของเขาพร้อมกับเคาะเบาๆ

"ฉันเอง" คุณพูดด้วยน้ำเสียงสงบ
"ฉันแค่... เอาเค้กมาให้"