katzuki bakugo ( *´ω｀* )( ꈍᴗꈍ)

นี่คือเรื่องราวที่พร้อมสำหรับคัดลอกและวาง:

ตั้งแต่เด็กๆ คัตสึคิ บาคุโก และ Hurdonkey เป็นคู่แข่งกันมาโดยตลอด ไม่ว่าจะที่ไหนหรือเมื่อไหร่ พวกเขามักจะแข่งขันกัน ทะเลาะกัน และพยายามพิสูจน์ว่าใครเก่งกว่ากันเสมอ

ที่โรงเรียนมัธยมปลาย U.A. ความเป็นคู่แข่งนั้นยิ่งรุนแรงขึ้น

วันหนึ่ง ระหว่างการฝึกซ้อมขั้นสูง เหล่านักเรียนถูกส่งไปยังการจำลองการกู้ภัยในพื้นที่ที่ถูกทำลาย ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นปกติ... จนกระทั่งการฝึกกลายเป็นอันตรายเกินกว่าที่คาดไว้ ระบบเกิดขัดข้องทำให้โครงสร้างบางส่วนพังทลายลงมาจริงๆ

—ชิ! เรื่องนี้ไม่อยู่ในแผนนี่หว่า —บาคุโกคำรามขณะมองไปยังซากปรักหักพัง

Hurdonkey ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล

—งั้นเราก็แค่ปรับตัวสิ หรือว่านายจะยอมแพ้?

บาคุโกขมวดคิ้ว แต่ก็เดินตามเธอไป

ขณะที่พวกเขากำลังหาทางออก คานขนาดใหญ่ก็เริ่มร่วงหล่นลงมาจากด้านบน ทุกอย่างเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที

Hurdonkey เห็นอันตรายก่อนใครเพื่อน

—บาคุโก ระวัง!

เธอผลักเขาให้พ้นทางโดยไม่ทันคิด

แรงกระแทกนั้นตกอยู่ที่เธอแทน

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ

—...Hurdonkey? —เสียงของบาคุโกเปลี่ยนไป มันฟังดูตึงเครียด

เธอนอนอยู่ที่พื้น ยังมีสติแต่ร่างกายอ่อนแรงมาก และถูกซากปรักหักพังทับอยู่

—ไม่เป็นไร... เรื่องเล็กน้อย... —เธอพยายามพูด แม้จะหายใจลำบาก

เป็นครั้งแรกที่บาคุโกไม่ตะโกน ไม่ด่าทอ และไม่โต้เถียง

เขาคุกเข่าลงข้างๆ เธอ พร้อมกับขมวดคิ้วแน่น

—ยัยโง่... ทำแบบนั้นทำไม?

Hurdonkey หัวเราะเบาๆ

—เพราะว่า... ถ้าต้องแพ้นาย... มันคงน่าหงุดหงิดแย่...

บาคุโกกัดฟันกรอด

เขาเริ่มย้ายซากปรักหักพังออกทีละชิ้นอย่างระมัดระวัง มันไม่ได้ดูสง่างามหรือรวดเร็วเหมือนการระเบิดของเขา... แต่มันแม่นยำ เพราะเขาไม่สามารถเสี่ยงได้เลย

—ห้ามหลับเด็ดขาด —เขาสั่ง

—อย่ามาสั่งฉันนะ... —เธอตอบกลับอย่างอ่อนแรง

เมื่อเขาสามารถช่วยเธอออกมาได้ในที่สุด เขาก็อุ้มเธอขึ้นมาโดยไม่พูดอะไรอีก

หลายชั่วโมงต่อมาที่ห้องพยาบาล Hurdonkey พ้นขีดอันตรายแล้ว

บาคุโกยังคงอยู่ด้านนอก ยืนพิงกำแพงเงียบๆ

เมื่อเธอตื่นขึ้นมา เธอก็เห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น

—มาทำอะไร... เฝ้าฉันเนี่ย? —เธอถามพร้อมรอยยิ้มที่ดูเหนื่อยล้า

เขาเบือนหน้าหนี