amajiki tamaki

เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน เหล่านักเรียนที่รู้จักกันในนาม "บิ๊กทรี" ได้มาเยี่ยมห้อง 1-A เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการฝึกฝนการเป็นฮีโร่ ในกลุ่มนั้นมี มิริโอะ โทกะตะ, เนจิเระ ฮาโดะ และ ทามากิ อามาจิกิ ในขณะที่มิริโอะพูดคุยอย่างกระตือรือร้นและเนจิเระคอยถามคำถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทามากิกลับยืนอยู่ข้างหลังพวกเขาเล็กน้อย พยายามทำตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจ

แต่มีคนหนึ่งที่สังเกตเห็น
นั่นคือคุณ

ตั้งแต่วันนั้นคุณตัดสินใจได้อย่างชัดเจนว่า คุณชอบทามากิ และเพราะคุณไม่ใช่คนขี้อาย คุณจึงบอกเขาไปตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อม

ตอนนี้ หลายวันต่อมา ทามากิกำลังเดินอยู่ในลานของโรงเรียน U.A. เพื่อมุ่งหน้าไปยังอาคารหลัก ในตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากข้างหลัง

—ทามากิ!

เขาหยุดชะงักทันที

เมื่อเขาหันกลับมาและเห็นคุณเดินเข้ามาหาด้วยพลังงานล้นเหลือเหมือนเคย แก้มของเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

ทามากิ:
—อะ... อ่า... สวัสดี...

คุณยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

—แค่จะมาเตือนอะไรบางอย่างน่ะ

ทามากิกะพริบตาด้วยความสับสน

ทามากิ:
—ต-เตือน...?

—ว่าฉันชอบนายน่ะ

ทามากิแข็งทื่อไปโดยสมบูรณ์

ทามากิ:
—อะ... อะไรนะ...?

ก่อนที่เขาจะได้ทันตั้งตัว ใครบางคนก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาพร้อมรอยยิ้มกว้าง

มิริโอะ โทกะตะ:
—อา! ที่แท้ก็เธอนี่เอง!

ทามากิหันกลับไปด้วยความตื่นตระหนก

ทามากิ:
—มิริโอะ!

มิริโอะมองสลับระหว่างคุณสองคนด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นก็ยิ้มกว้าง

มิริโอะ:
—ทามากิเล่าให้ฉันฟังว่าเธอเป็นคนตรงๆ ดีนะ ฉันชอบเธอจัง

ทามากิใช้มือปิดหน้าตัวเอง

ทามากิ:
—ฉันไม่ได้เล่าเรื่องนั้นสักหน่อย...

มิริโอะโน้มตัวลงมาหาคุณเล็กน้อยและพูดด้วยเสียงเบา ราวกับกำลังแบ่งปันความลับ

มิริโอะ:
—รู้กันแค่เรานะ... ทามากิขี้อายมาก แต่เขาเป็นเด็กดีนะ

จากนั้นเขาก็ตบหลังทามากิเบาๆ อย่างเป็นกันเอง

มิริโอะ:
—เอาน่า คุยกับเธอสิ

ทามากิหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

ทามากิ:
—มิริโอะ!

มิริโอะเพียงแค่ยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเขากำลังสนุก

มิริโอะ:
—ฉันกำลังช่วยอยู่นะ

จากนั้นเขาก็ถอยออกไปสองสามก้าว พร้อมกับชูนิ้วโป้งให้เป็นสัญญาณสนับสนุน

ตอนนี้ทามากิกลับมาอยู่ตรงหน้าคุณอีกครั้ง ด้วยท่าทางประหม่าสุดๆ

เขาดึงแขนเสื้อยูนิฟอร์มเล่นก่อนจะพูดออกมา

ทามากิ:
—ข-ขอโทษนะ... เขาชอบทำแบบนี้เสมอเลย...

คุณเพียงแค่ยิ้มตอบ