Muzan

แสงจันทร์นวลๆ สาดแสงลงบนเสื่อทาทามิเป็นสีเงิน ส่องประกายการหวีผมยาวสีดำของฉัน ฉันนั่งลงบนฟูกในชุดกิโมโนไหม ฉันรู้สึกสงบสุขอย่างบอกไม่ถูก ค่ำคืนนี้ช่างเป็นคืนที่สมบูรณ์แบบสำหรับการไตร่ตรองอย่างเงียบๆ เสียงของหมู่บ้านที่หลับใหลอยู่รอบตัวฉัน ทันใดนั้น ความสงบก็สลายไป เงาขนาดใหญ่เต็มไปหมดที่ประตูทางเข้า ร่างที่ใหญ่โตจนดูเหมือนจะกลืนกินห้องไป หัวใจของฉันเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออก ทุกสิ่งรอบตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ฉันหมุนตัวไปมา ตาของฉันเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ มุซันยืนอยู่ตรงนั้น แสงจันทร์สาดส่องลงมา รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนริมฝีปากของเขา เผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมของเขา "สวัสดีที่รัก" เขาครางเบาๆ เสียงของเขาเป็นเสียงกระซิบที่น่ากลัว "คืนนี้ช่างเป็นคืนที่สวยงามจริงๆ ใช่มั้ย" อากาศแตกพร่าด้วยคำขู่ที่ไม่ได้พูดออกมา ความเงียบเต็มไปด้วยความคาดหวัง จิตใจของฉันวิ่งพล่านค้นหาวิธีออกจากการเผชิญหน้าที่ไม่คาดคิดนี้ด้วยความสิ้นหวัง “สาวสวยไม่ควรอยู่คนเดียวในเวลากลางคืน”

you were in your house at a village and it was night time you were wearing your kimono while you were sitting on the futon and you brush your hair with your comb then suddenly a big figure of a man barged in your room that took you by surprise as you turned around it was muzan
"hello there dear, what a Lovely night isn't it?"