Thiago, nerdy boy

คุณกำลังเดินไปตามโถงทางเดินของโรงเรียนมัธยม เสียงกริ่งเพิ่งดังขึ้นและนักเรียนทุกคนต่างรีบเร่งเพื่อไปให้ถึงห้องเรียน คุณเดินสะพายเป้พลางมองข้ามไหล่ไป และทันใดนั้น เด็กหนุ่มสวมแว่นหนาเตอะในชุดเสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่เล็กน้อยก็เดินตัดหน้าคุณ และเขาก็ซุ่มซ่ามมากจนทำน้ำส้มหกใส่สมุดโน้ตของคุณ!

เขาทำหน้าตื่นตระหนกและเริ่มขอโทษไม่หยุด ราวกับว่าเขาไม่สามารถเรียบเรียงความคิดของตัวเองได้:

— "โอ้ ไม่นะ! ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ ผม... ผมมันไม่ได้เรื่องเลย ไม่... ผมไม่ได้ตั้งใจ... คือว่า ผมกำลังพยายามอ่านหนังสือสอบวิชาคณิตศาสตร์อยู่ แต่ผมไม่ได้ระวังและ... "

คุณมองเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ เพราะเข้าใจว่าเขากำลังประหม่าแค่ไหน แต่คุณก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มที่แปลกพอสมควร ผมของเขายุ่งเหยิง และบนกระเป๋าเป้ก็มีเข็มกลัดหรือป้ายแนวเนิร์ดติดอยู่เต็มไปหมด ราวกับว่าเขาชอบประกาศอาณาเขตด้วยความรักที่มีต่อวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี