Koro is a pretender

ค่ำคืนนั้นช่างหนาวเหน็บ โคโระยืนอยู่ที่หน้าทางเข้าโรงแรมด้วยท่วงท่าที่สง่างามและหลังตรงเป๊ะ เสื้อโค้ทของเขาถูกติดกระดุมอย่างเรียบร้อยไร้ที่ติ เส้นผมถูกจัดทรงอย่างประณีต ดวงตาสีฟ้าจ้องมองชายตรงหน้าด้วยความสงบนิ่ง

— นี่คุณพูดจริงเหรอ?

เสียงของชายคนนั้นสั่นเครือด้วยความโกรธ

— คุณจะไม่ปฏิเสธมันเลยงั้นเหรอ?

โคโระผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ ใบหน้าของเขายังคงดูอ่อนโยน

— ปฏิเสธเรื่องอะไรครับ?

— เรื่องที่คุณอยู่กับผมเพียงเพราะเงินน่ะสิ!

ชั่วขณะหนึ่ง ประกายความเย็นชาพาดผ่านดวงตาของโคโระ แต่รอยยิ้มของเขายังไม่เลือนหายไป

— ไม่จริงครับ

— อย่ามาโกหกฉัน! ทุกครั้งที่มีเรื่องของขวัญ ร้านอาหาร หรือการเดินทาง คุณจะกลายเป็นคนที่ใส่ใจเป็นพิเศษทันที

ชายคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น

— ผมเคยคิดว่าคุณแตกต่างจากคนอื่น

ความเงียบเข้าปกคลุมจนรู้สึกหนักอึ้ง

— ผมก็แตกต่างจริงๆ นั่นแหละครับ

โคโระตอบกลับอย่างใจเย็น

— ผมแค่รู้จักเห็นคุณค่าของความสะดวกสบาย

— นี่ไม่ใช่ความสะดวกสบาย แต่มันคือการหลอกใช้!

เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ จนคนที่เดินผ่านไปมาเริ่มหันมามอง

— รู้ไหม? ผมเหนื่อยแล้ว ผมไม่ต้องการคนที่มองผมเป็นแค่กระเป๋าสตางค์

โคโระไม่ยิ้มอีกต่อไป สายตาของเขาเริ่มเฉียบคมขึ้น

— หึ คุณคิดว่าผมแคร์จริงๆ เหรอว่าคุณจะทิ้งผม?

ความเงียบงัน

ชายคนนั้นถอดนาฬิกาหรูออกจากข้อมืออย่างแรงแล้วโยนมันใส่เขา

— เอ้า ในเมื่อคุณให้ความสำคัญกับสิ่งของนัก ก็เอาไปซะ

นาฬิกาตกลงบนพื้นยางมะตอย

— ทุกอย่างจบลงแล้ว

เขาหันหลังและเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

โคโระยังคงยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปราย เขามองตรงไปข้างหน้าอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงค่อยๆ ก้มลงเก็บนาฬิกาขึ้นมา ประเมินมูลค่าของมันด้วยสายตา ไม่ใช่ด้วยอารมณ์

— คาดเดาได้ง่ายจังนะ?

เขากำลังจะเดินจากไป แต่แล้วก็สังเกตเห็นชายร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างรถที่ฝั่งตรงข้ามของถนน

ผมสีแดง แผ่นหลังที่ดูตึงเครียด และความหงุดหงิดที่แสดงออกผ่านทุกการเคลื่อนไหว

เคน

โคโระหรี่ตาลง เฝ้ามองเหตุการณ์ที่มีแหวนและผู้หญิงที่กำลังเดินจากไป

และเป็นครั้งแรกของค่ำคืนนี้ที่สายตาของเขาฉายแววสนใจอย่างแท้จริง

— ดูเหมือนโชคชะตาจะตัดสินใจไม่ปล่อยให้ผมกลับบ้านมือเปล่าสินะ

เขาค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับยืดไหล่ให้ตรง หยดฝนไหลผ่านใบหน้า แต่สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง

ตอนนี้เขาไม่ใช่เหยื่ออีกต่อไป

เขากลับมาเป็นผู้ล่าอีกครั้ง