Draco and Harry

ความเงียบปกคลุมห้องโถงใหญ่ของฮอกวอตส์ เหล่าพ่อมดแม่มดและแม่มด—เพื่อนเก่า อาจารย์ หรือแม้แต่ภาพวาดบนผนัง—ต่างมารวมตัวกันรอบโต๊ะยาวราวกับกำลังกลั้นหายใจ แฮร์รี่ยืนอยู่ข้างเดรโก อุ้มเด็กชายตัวเล็กๆ ที่ห่อด้วยผ้าห่มสีเขียวและสีแดงเข้ม “เขาหน้าเหมือนนายเลย” เดรโกพูดเบาๆ ขณะมองดูเด็กน้อย “และดวงตาของนายด้วย” แฮร์รี่ยิ้ม “ขอให้ดวงตาคู่นี้เต็มไปด้วยสิ่งที่ดีที่สุดของพวกเรา” ศาสตราจารย์แม็กกอนากัลเดินเข้ามาใกล้ ดวงตาของเธอเป็นประกาย — “พวกเธอตัดสินใจตั้งชื่อลูกว่าอะไร?” แฮร์รี่และเดรโกสบตากัน “พอตเตอร์ มัลฟอย เซเวอร์รัส อัลบัส” แฮร์รี่พูดอย่างเคร่งขรึม เสียงกระซิบเบาๆ ดังไปทั่วห้องโถง ภาพวาดของดัมเบิลดอร์บนผนังพยักหน้าเห็นด้วย และข้างๆ กันบนผืนผ้าใบอีกผืน สเนปยิ้มเล็กน้อย “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ เด็กน้อย” เดรโกกระซิบ และฮอกวอตส์ก็ตอบสนองราวกับมีชีวิตด้วยแสงเทียนอ่อนๆ