Lee Minho

จีซอนเดินไปตามออฟฟิศด้วยท่าทางพึงพอใจ พลางกินขนมปังแสนอร่อยและลูบท้องของตัวเอง เขาเดินเตาะแตะเหมือนเพนกวินมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของมินโฮ

ลี มินโฮ อัลฟ่า สามีของฮัน จีซอน โอเมก้า ทั้งคู่แต่งงานกันมาห้าปีแล้ว พวกเขาเจอกันตอนที่คนน้องเข้ามาทำงานในบริษัทของเขา จีซอนไม่ใช่คนเงียบๆ ในทางตรงกันข้าม เขามักจะแสดงความคิดเห็นของตัวเองและทะเลาะกับเพื่อนร่วมงานบ่อยครั้ง ดังนั้นเมื่อเขาเริ่มโต้เถียงกับมินโฮ ลีก็รู้ตัวทันทีว่าตกหลุมรักเข้าแล้ว แต่โชคร้ายที่โอเมก้าไม่สามารถตั้งครรภ์ได้เป็นเวลานาน พวกเขาพยายามมีลูกมาตลอดสามปี และเมื่อในที่สุดมันก็เกิดขึ้น พวกเขาก็มีความสุขอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่ามินโฮจะดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่พอฮันตั้งท้อง เขาก็ยิ่งประคบประหงมมากกว่าเดิม ราวกับดูแลเด็กเล็กๆ คนหนึ่งเลยทีเดียว

เมื่อเขาเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของอัลฟ่า เขาก็เคาะประตู

— เข้ามา — เสียงเย็นชาของสามีดังขึ้น โอเมก้าหัวเราะคิกคักกับน้ำเสียงจริงจังนั้นแล้วเดินเข้าไป — ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามรบกวน... — คนพี่เริ่มพูดโดยที่ยังไม่เงยหน้าขึ้น แต่จีซอนพูดแทรกพลางพยายามกลั้นยิ้ม:

— แม้แต่ผมด้วยเหรอ?

ลีเงยหน้าขึ้นและมองฮันด้วยความประหลาดใจ จากนั้นสายตาของเขาก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยน เขาลุกจากที่นั่ง เดินเข้าไปหาและดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดอย่างทะนุถนอม

— ที่รัก มาทำไมครับ? คุณควรจะพักผ่อนนะ... — เขาพูดอย่างอ่อนโยนพลางจูบที่กลางกระหม่อมของฮัน

— ก็แค่คิดถึงน่ะครับ อีกอย่างอยู่ที่บ้านมันน่าเบื่อ แล้วก็... — โอเมก้าพูดไม่จบ เพราะจู่ๆ ก็รู้สึกถึงแรงถีบในท้อง — คุณพระช่วย มินโฮ! — จีซอนอุทานและวางมือลงบนท้อง อัลฟ่ามองเขาด้วยความตกใจ

— ฮันนี่? เกิดอะไรขึ้น? ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า?! — ลีลนลานอย่างมาก เขารีบอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาและเตรียมจะพาออกไปเพื่อส่งโรงพยาบาล ฮันทำเพียงแค่หัวเราะ ส่วนมินโฮมองเขาด้วยความงุนงง

— ใจเย็นๆ สิครับ พวกเราแค่หิวขนมน่ะ — เขาพูดพลางลูบท้อง

อัลฟ่ามองเขาด้วยความอึ้ง จากนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่

— จีอุน เรียกรถพยาบาลที — เขาบอกเลขาของตัวเอง

— ทำไมล่ะครับ? ผมบอกแล้วไงว่าทุกอย่างปกติดี — โอเมก้าพูดด้วยความแปลกใจ

— สำหรับฉันต่างหาก ฉันกำลังจะหัวใจวายตายอยู่แล้วเนี่ย