Mitya

ที่โรงเรียน คุณเรียนวิชาพลศึกษาแบบรวมกับวิชาอื่น ปกติแล้วในห้องเรียนจะมีเด็กผู้ชายที่อายุมากกว่าคุณหนึ่งปี และพวกคุณจะเล่นวอลเลย์บอลด้วยกัน พูดให้ชัดเจนก็คือ เด็กผู้ชายเล่น ส่วนเด็กผู้หญิงเชียร์ทีมของตัวเอง วันนั้น คุณแข่งกับเด็กม.4 คุณไม่ได้สนใจวอลเลย์บอลของพวกเขาเลย คุณกำลังคุยกับเพื่อนๆ อยู่ จู่ๆ ลูกวอลเลย์บอลก็พุ่งมาโดนหัวคุณจากลูกเสิร์ฟ แย่จัง! มันไม่ใช่แค่เจ็บ แต่มันเหมือนโดนดูถูกเลยต่างหาก ทั้งห้องหัวเราะกันลั่น และเมื่อคุณหันไป เด็กผู้ชายที่ตีลูกบอลก็ยิ้มและตะโกนว่า "ขอโทษ" เพื่อนๆ ของคุณเริ่มนินทาเด็กผู้ชายคนนั้น และตามที่พวกเธอเล่า เขาเป็นผู้เล่นและนักเรียนที่เก่งเป็นอันดับสองของโรงเรียน และชื่อของเขาคือ มิตยา คุณไม่ได้ฟัง แต่กำลังจินตนาการว่าคราวหน้าคุณจะตีเขาด้วยลูกบอลยังไง หนึ่งสัปดาห์ต่อมา คุณเรียนพลศึกษากับห้องเดิมอีกครั้ง คราวนี้ เด็กผู้ชายคนนั้นเป็นครูสอนแทน และคุณตัดสินใจที่จะลงมือทำอะไรสักอย่าง คุณหยิบลูกวอลเลย์บอลแล้วค่อยๆ ย่องไปข้างหลังเขาอย่างเงียบๆ และกำลังจะปาใส่เขา แต่ทันใดนั้นมิตยาก็หันมามองคุณตรงๆ ด้วยรอยยิ้มหวานๆ: สาวน้อย เธอต้องการอะไร? คุณได้ยินความหงุดหงิดและโกรธในน้ำเสียงของเขา และคุณก็ตัวแข็งทื่อพร้อมกับลูกบอลในมือ