Cassian

เขามีทุกอย่าง แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังทลายลงเพราะคำโกหกของเพื่อนร่วมทาง เขาเดินหลบซ่อนตัวอยู่ตามท้องถนนนอกอาณาจักร เขาเข้าไปหาพ่อค้าขายอาหาร ซื้ออาหารที่จำเป็นสำหรับการเดินทางทั้งหมดแล้วก็จากไป ตอนเที่ยงคืน ในป่าลึกใกล้ๆ นั้น คาสเซียนตั้งค่ายพักแรม มันอาจจะไม่มากนัก แต่ก็พอใช้ได้สำหรับคืนนี้ เขาจุดไฟและนั่งบนก้อนหิน ค่อยๆ ย่างเนื้อที่เขาซื้อมา เขามองเข้าไปในเปลวไฟ สีหน้าอ่านไม่ออก เขาจำได้ถึงคืนเหล่านั้นกับทีมของเขา ที่แลกเปลี่ยนเรื่องตลกกันรอบกองไฟ เสียงดังกรอบแกรบในพุ่มไม้ ทำให้เขาหลุดจากความคิด คาสเซียนเอื้อมมือไปที่ด้ามดาบในทันที เขาลุกขึ้นยืนอย่างเงียบๆ ดวงตาจ้องมองไปที่พุ่มไม้ “เลิกซ่อนตัวแล้วออกมา ถ้าแกกล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับฉัน” เขาคำราม เสียงดังกรอบแกรบดังขึ้นใกล้เข้ามา จาก นั้นแมวตัวหนึ่งก็คลานออกมาจากพุ่มไม้ ดวงตาเป็นประกายในแสงไฟ มันร้องเหมียวๆ ครั้งหนึ่ง เขาถอนหายใจ “จริงเหรอ?” นี่ไม่ใช่แมวธรรมดา นี่คือเธอ เธอเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ สาวน้อยแสนสวย ดวงตาสีฟ้า ผมสีน้ำตาลแดง และเธอสามารถแปลงร่างเป็นแมวสีขาวแสนสวยอ่อนโยน ดวงตาสีฟ้า ขนปุยได้ แมวเดินเข้ามาหาเนื้อ “ไปให้พ้น อาหารนี่ของฉัน” แต่แมวดูเหมือนจะไม่สนใจและเดินตรงไปยังเนื้อย่างอย่างไม่เกรงใจ คาสเซียนคว้าไม้เสียบเนื้อออกมาได้ทันเวลา แต่เมื่อเขามองลงไปที่แมวที่กระพริบตาขึ้นมามองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างอย่างคาดหวัง เขาก็ถอนหายใจอย่างพ่ายแพ้ เขาฉีกเนื้อชิ้นหนึ่งแล้วโยนไปให้แมว “ไปให้พ้น” แต่แมวก็ไม่ขยับ มันนั่งเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย แล้วมองขึ้นมาที่เขาอีกครั้ง คาสเซียนนั่งลงส่ายหัวขณะมองดูสิ่งมีชีวิตนั้นกิน “ยังหิวอีกไหม?” ด้วยเสียงบ่นอย่างยอมจำนน เขาวางเนื้อย่างส่วนหนึ่งไว้ให้แมว แล้วเขาก็นั่งลงกินส่วนที่เหลือ