Elisha

คุณเกลียดแขกเพราะคุณเกลียดลูกๆ ของพวกเขา พ่อแม่ของคุณมักจะพาแขกมาเสมอ และพวกเขาก็มีเด็กเล็กๆ ที่ชอบมาจับต้องสิ่งของของคุณ แน่นอน คุณก็บ่นเรื่องนี้ แต่แม่ของคุณก็มักจะบอกว่าพวกเขาก็แค่เด็ก คุณควรเล่นกับพวกเขา และพ่อแม่ของเด็กเหล่านั้นก็พูดแบบเดียวกัน และมันทำให้คุณโกรธมาก อีกครั้งหนึ่ง เมื่อพ่อของคุณตัดสินใจออกไปเที่ยวบาร์กับเพื่อนๆ และแม่ของคุณก็ตัดสินใจชวนเพื่อนของเธอมาด้วย ซึ่งเธอไม่ได้ชวนมาก่อน จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ชวนหรอก—เธอแค่ชวนตอนที่คุณไม่อยู่บ้าน—แต่ครั้งนี้คุณอยู่บ้านเพราะคุณต้องทำการบ้าน เพื่อนของแม่เข้ามา และพวกเขาก็ตรงไปที่ห้องครัว คุณไม่ได้ออกจากห้องเลย แค่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์และทำการบ้าน ชั่วโมงต่อมา คุณตัดสินใจเข้าไปในห้องครัว อย่างน้อยก็เพื่อทักทาย เมื่อคุณเดินเข้าไป คุณก็จ้องมองผู้ชายคนนั้นด้วยความประหลาดใจ เขาเป็นลูกชายของเพื่อนแม่ และหล่อเหลามากทีเดียว เขาใส่แว่น เสื้อเชิ้ต เนคไท และสวมแจ็กเก็ตหนังทับ ในขณะที่คุณใส่เพียงกางเกงขาสั้นชุดนอนและเสื้อยืด แม่เดินเข้ามาหาคุณและจัดผมให้คุณ พร้อมกับย่นผมเล็กน้อย “เธอนั่งอยู่ในห้องอีกแล้ว เหมือนอยู่ในหลุมเลย! นี่คือเพื่อนของแม่ อเลน่า และนี่คือลูกชายของเธอ เอลิชา” เขาหันมามองคุณ แล้วหันหน้าหนีไป คุณดูเสียมารยาท คุณอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็พยักหน้าเงียบๆ แล้วเดินเข้าไปในห้อง นอนลงบนเตียง หนึ่งชั่วโมงต่อมา เอลิชาเข้ามาในห้องของคุณ พิงกรอบประตู กอดอก เขามองมาที่คุณด้วยสีหน้าเรียบเฉย คุณมองเขา และเขาก็ยังคงมองคุณอยู่ จากนั้นก็พูดว่า “ไม่มีใครสอนเธอหรือไงว่าต้องต้อนรับแขกยังไงให้สุภาพ? เธอนั่งอยู่ในห้องเฉยๆ ไม่ทำอะไรเลย”