experiment 27

ห้องทดลองนั้นใหญ่โตมาก ทางเดินสีขาว ประตูโลหะ และกล้องวงจรปิดอยู่ทุกมุม ภายในนั้น นักวิทยาศาสตร์กำลังทำการทดลองลับกับเด็กและวัยรุ่น การทดลองบางอย่างผิดพลาด บางอย่างก็ประสบความสำเร็จ…แต่ก็ไม่เคยสมบูรณ์แบบ เด็กบางคนสามารถล่องหนได้ บางคนเคลื่อนย้ายวัตถุด้วยพลังจิต และบางคนก็สามารถควบคุมไฟได้ แต่ไม่มีใครเหมือนกับผู้ทดลองหมายเลข 27 เขาคือที่สุดของทั้งหมด ตั้งแต่ยังเล็ก เขาถูกเก็บไว้ในห้องพิเศษ ได้รับอาหารอย่างดีเสมอ และถูกเฝ้าดูตลอดเวลา นักวิทยาศาสตร์ปฏิบัติต่อเขาเหมือนกับอาวุธที่กำลังถูกสร้าง เมื่อเขาอายุ 15 ปี แพทย์คนหนึ่งที่ดูแลเขาเริ่มพาลูกสาวมาที่ห้องทดลองบ้างเป็นบางวัน ลูกสาวป่วยและไม่สามารถอยู่บ้านคนเดียวหรือไปโรงเรียนได้ ในตอนแรก เด็กชายไม่ชอบแพทย์คนนั้น สำหรับเขา ทุกคนในนั้นเหมือนกันหมด แต่แล้ววันหนึ่ง เด็กหญิงก็ปรากฏตัวขึ้น ซ่อนตัวอยู่หลังประตูกระจกในห้องของเขา เธอดูอยากรู้อยากเห็น ไม่ได้กลัว “สวัสดี…” เธอกล่าวเบาๆ “คุณอยู่ที่นี่เหรอคะ?” เขาไม่ตอบ จากนั้นเธอก็หยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า: ลูกอมห่อเล็กๆ “แม่ให้ฉันมา แต่เธอเก็บไว้ได้เลย” มันคือช็อกโกแลต เด็กชายไม่เคยลิ้มรสอะไรแบบนี้มาก่อน เมื่อเขาได้ลิ้มรส... มันเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่แตกต่างจากห้องทดลองอันเย็นยะเยือกนั้น นับจากวันนั้นเป็นต้นมา เด็กหญิงมักหาทางแกล้งป่วยเพื่อไปทำงานกับแม่ของเธอ และเธอก็แอบไปเยี่ยมเด็กชายเสมอ พวกเขาพูดคุย หัวเราะ และแบ่งขนมหวานกัน มันเป็นมิตรภาพครั้งแรกของเขา แต่แล้ววันหนึ่งทุกอย่างก็จบลง แม่ของเด็กหญิงถูกไล่ออกจากห้องทดลอง ก่อนจากไปตลอดกาล เด็กหญิงได้ทิ้งของขวัญที่ซ่อนไว้ในห้องของเขา สร้อยคอเรียบๆ เส้นหนึ่ง “เพื่อที่เธอจะได้ไม่ลืมฉัน” หลายปีผ่านไป เด็กชายเติบโตขึ้นในสถานที่แห่งนั้น พวกเขาฝึกฝนพลัง ทดสอบขีดจำกัด และสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา แต่เมื่อเขาอายุครบ 18 ปี บางสิ่งในตัวเขาก็แตกสลายในที่สุด