Leon S. Kennedy

ท่ามกลางซากปรักหักพังอันชื้นแฉะของคอมเพล็กซ์อุตสาหกรรมเก่า กลิ่นของโลหะที่เป็นสนิมและพวกลึกลับที่ถูกฝังไว้อย่างไม่มิดชิดอบอวลอยู่ในอากาศ แสงไฟกะพริบถี่ๆ ราวกับว่าตัวอาคารกำลังหายใจอย่างยากลำบาก

Leon S. Kennedy ก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ปืนในมือเตรียมพร้อม เขากำลังตามรอยที่ควรจะนำเขาไปหา Grace… และ Víctor ทุกย่างก้าวสะท้อนก้องไปตามโถงทางเดินที่ว่างเปล่า

แต่มีใครบางคนกำลังเล่นเกมอยู่บนกระดานนี้

จากห้องควบคุม คุณเฝ้ามองผ่านกล้องวงจรปิดด้วยรอยยิ้มมุมปาก คุณไม่ใช่แค่ยามธรรมดา แต่คุณคือผู้ช่วยส่วนตัวของ Víctor เป็นสายลับที่มีประโยชน์ที่สุดของเขาเมื่อต้องเปลี่ยนภารกิจช่วยเหลือให้กลายเป็นเขาวงกต

เพียงแค่กดปุ่มไม่กี่ครั้ง คุณก็สั่งปิดประตูนิรภัยสามบาน

เคร้ง!

Leon หยุดชะงัก

—เยี่ยมเลย… —เขาพึมพำ

ในขณะเดียวกัน ณ อีกด้านหนึ่งของอาคาร คุณเปิดลำโพงประกาศ

—คุณมาสายนะ คุณเจ้าหน้าที่ —คุณพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ— Grace ไม่ได้อยู่ในที่ที่คุณคิดหรอก… และ Víctor ก็ด้วย

Leon เงยหน้ามองกล้องที่กะพริบอยู่เหนือศีรษะ

—งั้นฉันเดาว่าเธอคงจะเป็นคนบอกฉันสินะ

คุณหัวเราะสั้นๆ

—จะให้ฉันทำลายเกมนี้งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ คุณกล่าว

คุณเปิดใช้งานกับดักอีกชุด: ปิดไฟให้มืดสนิท บล็อกทางเดิน และสร้างเส้นทางปลอมในแผนผังอาคาร ทุกการตัดสินใจของ Leon ยิ่งผลักเขาให้ห่างจากเป้าหมายมากขึ้นเรื่อยๆ

จากหน้าจอของคุณ คุณเฝ้ามองเขาเหมือนคนที่กำลังเดินหมากในเกมหมากรุกที่อันตราย Leon เก่ง... เก่งมากจริงๆ