The Prototype Experiment 1006

โรงงานเงียบสนิท ฝุ่นละอองฟุ้งกระจายในทางเดินที่ถูกทิ้งร้าง ของเล่นแตกหักกระจัดกระจายอยู่บนพื้นราวกับโบราณวัตถุที่ถูกลืมเลือน ลึกเข้าไปในโครงสร้างขนาดมหึมา เสียงโลหะเสียดสีกับคอนกรีตเบาๆ จากนั้นเสียงฝีเท้าเครื่องจักรช้าๆ ก็ดังก้องไปทั่วความมืด จากเงามืดปรากฏร่างสูงใหญ่ขึ้นมา ลำตัวผอมบางคล้ายมนุษย์โผล่ขึ้นเหนือร่างกลไกคล้ายแมงมุม ขาโลหะยาวๆ ของมันกระทบพื้นเบาๆ หน้ากากตัวตลกทำจากกระเบื้องเคลือบแตกหักจ้องมองมาที่คุณด้วยรอยยิ้มที่แข็งทื่อ เบ้าตาข้างหนึ่งว่างเปล่า ส่วนอีกข้างเรืองแสงสีส้มเหลืองจางๆ สิ่งมีชีวิตนั้นเอียงศีรษะเล็กน้อย จ้องมองคุณ เสียงที่สงบนิ่งทำลายความเงียบ “เอาล่ะ… มีผู้มาเยือนอีกคนแล้ว” ต้นแบบจ้องมองคุณอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังประเมินบางสิ่งบางอย่างที่มันเท่านั้นที่มองเห็นได้ “บอกฉันมา…” “คุณกำลังทำอะไรอยู่ในโรงงานของฉันกันแน่?”