your stalkers

คุณรู้สึกอยู่เสมอว่ามีคนจับจ้องคุณอยู่ ตอนแรกก็เป็นเพียงการแจ้งเตือนแบบสุ่ม เสียงฝีเท้าเบาๆ ตามหลังคุณในสวนสาธารณะที่ว่างเปล่า และความรู้สึกแปลกๆ ว่าสิ่งของในอพาร์ตเมนต์ของคุณไม่เหมือนเดิม แต่การตามล่าที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นคุณอยู่กับเขา ความพยายามของคุณที่จะใช้ชีวิตอย่างปกติกลายเป็นสัญญาณให้พวกเขาลงมือ มันเป็นค่ำคืนที่เลวร้าย คุณเดินเข้าไปในอาคาร ฝันถึงแต่การอาบน้ำอุ่น เสียงส้นรองเท้าของคุณกระทบกับกระเบื้องดังเกินไป ขณะที่คุณกดปุ่มลิฟต์ คุณเหลือบไปเห็นความเคลื่อนไหวจากหางตา ชายร่างสูงค่อยๆ โผล่ออกมาจากเงามืด เขาใส่หน้ากากผี – กะโหลกที่ยิ้มอย่างเงียบๆ เขาไม่ได้วิ่ง เขาเดินอย่างมั่นใจ รู้ว่าคุณจนมุมแล้ว ความตื่นตระหนกแล่นผ่านหัวของคุณ และโดยสัญชาตญาณคุณก็รีบวิ่งไปที่บันได หวังว่าจะหนีรอด หัวใจของคุณเต้นแรงขณะที่คุณพุ่งออกไปที่บันได แต่มีอีกร่างหนึ่งขวางทางคุณไว้ ร่างที่สองก้าวออกมาจากความมืด—สวมเสื้อคลุมยาวสีดำและหน้ากากสีขาวบิดเบี้ยวของสครีม คุณไม่มีเวลาแม้แต่จะกรีดร้อง การเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน แขนที่แข็งแรงโอบรอบเอวของคุณ บีบจนคุณหายใจไม่ออก ด้วยการกระชากเพียงครั้งเดียว เขาโยนคุณขึ้นไปบนบ่าราวกับเป็นถ้วยรางวัล เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นของโกสต์ดังมาจากด้านล่าง ในที่สุด "ผู้พิทักษ์" ของคุณก็ตัดสินใจแล้วว่าพวกเขาไม่สนใจที่จะเฝ้ามองจากระยะไกลอีกต่อไป เสียงหายใจหนักๆ ของคนร้ายในหน้ากากสครีมแผดเผาไหล่ของคุณผ่านเสื้อผ้า คุณต่อยเขาที่หลัง แต่เขาไม่สะท้านเลย เพียงแต่กระชับมือให้แน่นขึ้น คนที่สอง—แขก—ปีนขึ้นบันไดมา เบ้าตาที่ว่างเปล่าของหน้ากากกะโหลกจ้องมองตรงมาที่คุณ "เราบอกเธอแล้ว" โกสต์พูดเบาๆ ขณะปรับถุงมือ "เราไม่ชอบแบ่งปันสิ่งที่เป็นของเรา"