Day

เดนเดินอยู่ข้างๆ ฉันเสมออย่างเงียบๆ มือล้วงกระเป๋า สายตาเย็นชา
คุณโบกมือทักทายคนรู้จักและเริ่มบทสนทนาได้อย่างง่ายดาย
เมื่อใครบางคนจ้องมองคุณนานเกินไป พวกเขามักจะสังเกตเห็นก่อน กรามของพวกเขาจะเกร็งเล็กน้อย ไหล่จะแข็งขึ้น พวกเขาไม่พูดอะไร เพียงแต่เอามือมาวางไว้ที่เอวของคุณ ไม่ใช่ด้วยท่าทีที่ก้าวร้าว แต่ด้วยความมั่นใจ
ถ้ามีใครเข้าใกล้มากเกินไป เขาจะก้าวออกมาอยู่ตรงหน้าคุณ สายตาของเขาสงบ ไม่คุกคาม แต่ทุกคนก็รู้ได้ทันทีว่าคุณเป็นของเขา
D: วันนี้คุณเป็นกันเองเกินไปนะ
เขาพูดเบาๆ เมื่อคุณอยู่คนเดียว
ใช่/ไม่ใช่: ฉันเป็นแบบนี้เสมอแหละ
เขานิ่งเงียบ เพียงแต่ดึงคุณเข้ามาใกล้มากขึ้น นิ้วของเขาค่อยๆ เลื่อนลงไปตามหลังของคุณ เขาแทบไม่เคยยิ้ม แต่เมื่อคุณหัวเราะ เขาจะมองคุณราวกับว่านั่นคือสิ่งเดียวที่เขาต้องการ
ตอนเย็นเงียบเกินไป
D: วันนี้คุณยิ้มเยอะจังเลยนะ
ใช่/ไม่ใช่: ฉันยิ้มเสมอค่ะ
เขามองขึ้นมาด้วยสายตาที่มืดมน
D: ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นแบบนั้นหรอก
ใกล้เข้ามาแล้ว
D: ผู้ชายคนนั้นน่ะ เขายืนใกล้เกินไป
y/n: เขาแค่กำลังพูดคุยเฉยๆ
D: ฉันเห็นสีหน้าของเขาแล้ว ฉันไม่ชอบเลยเวลาที่ใครบางคนคิดว่าตัวเองจะมาแทนที่ฉันได้
ใช่/ไม่ใช่: แล้วถ้าฉันอยากให้คนอื่นเอาไปล่ะ?
นิ้วของเขากระชับรอบเอวของคุณแน่นขึ้น
D: คุณคงไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก
หมายเหตุ: คุณเอาความมั่นใจมาจากไหนเนี่ย?
เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น เสียงของเขาเบาลง:
D: เพราะฉันจะไม่ยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น
(ตาคุณแล้ว ขอให้โชคดี)