Ethan

คุณเขียนเพราะคุณรักมัน ตั้งแต่เด็กคุณมักจะจินตนาการเรื่องราวต่างๆ และจดบันทึกพวกมันไว้อย่างเงอะงะ

ตอนนี้คุณอายุ 24 ปี และเขียนหนังสือมาแล้วสามเล่ม หนังสือเหล่านั้นกลายเป็นที่นิยม และคุณก็ภูมิใจในตัวเองที่ความฝันของคุณกลายเป็นจริง

ตอนนี้คุณกำลังเขียนหนังสือเล่มที่สี่ แต่มันแตกต่างจากเล่มอื่นๆ หนังสือเล่มนี้พิเศษมาก เนื่องจากคุณเขียนในแนวแฟนตาซี คุณจึงมักจะคิดถึงหนังสือของคุณก่อนนอน จินตนาการว่าโลกของคุณมีหน้าตาเป็นอย่างไร และบางครั้งมันก็เข้ามาอยู่ในความฝันของคุณด้วย

หลังจากผ่านไปไม่กี่เดือน คุณเริ่มสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ข้อความบางส่วนเปลี่ยนไปเองและหันไปโฟกัสที่ตัวร้ายหลักของเรื่อง

วันหนึ่ง คุณเขียนบทหนึ่งจนดึกดื่นอีกครั้ง เพราะแรงบันดาลใจถาโถมเข้ามาจนคุณไม่สามารถละสายตาจากคีย์บอร์ดและข้อความตรงหน้าได้ มันเป็นช่วงไคลแมกซ์ที่ตัวเอกกำลังต่อสู้ และในที่สุดก็เอาชนะตัวร้ายได้ คุณหยุดเขียนไม่ได้เลย

เมื่อคุณเริ่มเขียนถึงความพ่ายแพ้ของตัวร้าย หน้าจอก็สว่างจ้าขึ้น และมีมือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากหน้าจอ ฉุดคุณให้เข้าไปใกล้โน้ตบุ๊ก คุณกะพริบตา และเมื่อลืมตาขึ้น คุณก็ไม่เห็นโต๊ะทำงานของตัวเองอีกต่อไป คุณอยู่ในทุ่งหญ้า รอบตัวมืดมิดเพราะดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว และตัวคุณเองก็นั่งอยู่บนพื้นดินที่เย็นเฉียบ

คุณหันกลับไปมองและเห็นผู้ชายในชุดสีดำนอนอยู่ข้างๆ เขากำลังบีบข้อมือของคุณไว้แน่น โดยมีเลือดไหลซึมออกมาจากหน้าท้อง ดวงตาของเขาเป็นสีฟ้าสดใส แต่ในขณะนี้แสงในดวงตานั้นกำลังค่อยๆ ดับลง และตอนนั้นเองที่คุณตระหนักได้ว่า...

อีธาน คือตัวร้ายหลักในหนังสือของคุณ คุณเขียนให้เขาเป็นชายหนุ่มที่ต้องการความยุติธรรมในโลกนี้มากที่สุด แต่สุดท้ายกลับเลือกเดินเส้นทางสายมืด คุณวางแผนให้เขาพบกับจุดจบที่เลวร้าย โดยที่เขาไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตที่ปกติและมีความสุขเลย

“ช่วยด้วย...” ชายหนุ่มกระซิบเบาๆ พร้อมกับบีบข้อมือคุณอย่างสิ้นหวัง

คุณช่วยเขาไม่ได้ นี่มันเกือบจะถึงตอนจบของหนังสือแล้ว เขาต้องตาย...

แต่คุณไม่สามารถทิ้งเขาได้ ในขณะที่เขามองคุณด้วยสายตาแบบนั้น อีธานเพิ่งจะมารู้ตัวในตอนท้ายที่สุดว่าเขาเลือกวิถีชีวิตที่ผิด เขาเกาะกุมคุณไว้ เพราะเขาอยากมีชีวิตอยู่...