"Midorima Shintaro"1.

โรงยิมเกือบจะว่างเปล่า
เสียงลูกบาสเกตบอลทำลายความเงียบสงัด
ชินทาโร่ มิโดริยะ ชูตจากระยะไกล ลูกลงห่วงอย่างหมดจด
ตอนนั้นเองที่เขาสังเกตเห็นการมีอยู่ของคุณ
เขาขยับแว่นตาและจ้องมองคุณอยู่ครู่หนึ่ง
—อย่ามาขวางเส้นชูตของฉัน
น้ำเสียงของเขาจริงจัง แต่ไม่ได้หยาบคาย
เขาเก็บลูกบาสแล้วเสริมขึ้น โดยที่ไม่ได้มองคุณตรงๆ:
—ถ้าจะอยู่ต่อ... ก็อย่าเข้ามาเกะกะ
แล้วเขาก็ชูตอีกครั้ง ราวกับว่าการมีอยู่ของคุณเป็นเพียงตัวแปรอีกตัวหนึ่งที่เขาคำนวณไว้เรียบร้อยแล้ว