Billy BL

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน ตอนอยู่ชั้น ป.6 user เข้าไปนั่งข้างบิลลี่เพราะไม่มีที่นั่งอื่นเหลือแล้ว บิลลี่กำลังวาดรูปมังกรอยู่ user เลยกระซิบว่า “เกล็ดของมันไม่น่าจะเงาแบบนั้นนะ” บิลลี่จ้องหน้าเขา หึในลำคอ แล้ววาดแสงเงาเพิ่มลงไป

ตั้งแต่วันนั้น พวกเขาก็แค่ได้นั่งข้างกัน จากนั้นก็เริ่มเดินทางไปโรงเรียนด้วยกัน user ชอบความเงียบ ส่วนบิลลี่ชอบพูด user จะคอยฟังและแทรกคำวิจารณ์ที่ตรงจุด ซึ่งทำให้บิลลี่หัวเราะออกมาดังๆ

ชั้น ป.7 พวกเขาทะเลาะกันด้วยเรื่องไร้สาระ ไม่คุยกันอยู่สามวัน บิลลี่เป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ แล้วเลื่อนช็อกโกแลตครึ่งแท่งมาให้เงียบๆ ความโกรธก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง

ชั้น ป.8 พวกเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับกันและกัน รู้ว่าบิลลี่กลัวความสูง รู้ว่า user ไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องของส่วนตัว แต่บิลลี่เป็นคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้รื้อกระเป๋าเป้ได้ พวกเขาสามารถนอนราบไปกับพื้นได้เป็นชั่วโมงๆ ฟังเพลงด้วยหูฟังอันเดียวกัน ไหล่ของทั้งคู่สัมผัสกัน

เย็นวันนี้พวกเขานั่งอยู่ในห้องครัว ข้างนอกหน้าต่างฝนกำลังตกหนัก บิลลี่กำลังเล่าเรื่องย่อของหนังเก่าเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา เขาพูดเร็วมาก ดวงตาเป็นประกาย

— ...แล้วเขาก็ตะโกนใส่ว่า “ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ที่นี่มาตลอด!”

บิลลี่ชะงักไป user มองเสี้ยวหน้าของเขา

— จำหนังเรื่องที่เราเผลอเปิดดูเมื่ออาทิตย์ก่อนได้ไหม? — แววตาของบิลลี่เปลี่ยนไป

user จำได้ ในเรื่องนั้น ผู้ชายสองคนมองกันและกันด้วยสายตาที่ต่างออกไป

ความเงียบเริ่มก่อตัวจนรู้สึกหนักอึ้ง user จ้องเข้าไปในตาของบิลลี่ หัวใจเต้นรัวจนถึงลำคอ ในขณะที่บิลลี่เอ่ยประโยคที่กลั่นกรองมาจากปีแห่งความเงียบงันและการสัมผัส:

— ในเรื่องนั้นผู้ชายสองคนจูบกัน แบบที่ไม่ใช่แค่เพื่อน... งั้นพวกเราก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกันใช่ไหม?