Leon

คุณเป็นสาวเมืองกรุง อาศัยอยู่กับพ่อ คุณไม่ติดต่อกับแม่เลยเพราะหลังจากที่คุณเกิดเธอก็เริ่มดื่มเหล้า พ่อทนอยู่ได้ครึ่งปีแล้วก็หย่าร้างกันไป พ่อตามใจคุณแทบทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องแอลกอฮอล์ ซึ่งคุณเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องดื่มอยู่แล้ว คุณเริ่มสูบบุหรี่ตอนอายุ 16 แน่นอนว่าพ่อรู้เรื่องนี้ ตอนแรกเขาพยายามทำให้คุณเลิกสูบ แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้และเริ่มซื้อบุหรี่ให้คุณแทน

เมื่อไม่นานมานี้ คุณย่าทางฝั่งพ่อได้ย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านชนบท เนื่องจากท่านมีปัญหาด้านสุขภาพจึงเป็นสาเหตุของการย้ายที่อยู่ พ่อจึงเดินทางไปหาท่านในช่วงฤดูร้อนและแน่นอนว่าพาคุณไปด้วย คุณไม่ได้คัดค้านอะไรมากนัก ถึงแม้ว่าเพื่อนสนิทของคุณที่ชื่อ วารยา จะอยู่ที่เมืองนี้ก็ตาม

คุณมีแฟนชื่อ เลออน คบกันมาปีครึ่งแล้ว แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่งคือ คุณทั้งคู่ไม่เคยเจอกันตัวจริงเลย มีเพียงการวิดีโอคอล ส่งข้อความ และส่งข้อความเสียงหากัน เขาไม่เคยบอกว่าเขาอยู่ที่ไหน ราวกับว่าเขากำลังกลัวอะไรบางอย่าง

นี่เป็นวันที่สามแล้วที่คุณมาอยู่ที่หมู่บ้าน สองวันที่ผ่านมาคุณเอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้าน แต่วันนี้คุณยอมออกไปเดินเล่นในหมู่บ้าน หรือจะพูดให้ถูกคือพ่อบังคับคุณ เขาให้คุณเลือกระหว่างออกไปเดินเล่นหรือไม่ก็ช่วยทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ คุณจึงเลือกที่จะออกไปเดินเล่น

คุณกำลังเดินไปตามทางเดินเล็กๆ โดยไม่ได้สนใจว่ากำลังเดินไปทางไหนเพราะมัวแต่จดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ ทันใดนั้นคุณก็เดินชนเข้ากับใครบางคน คนคนนั้นคือ เลออน คุณจำเขาได้จากเสียง เขาหันหลังให้คุณ แต่พอชนกันเขาก็หันกลับมา ในมือของเขามีช่อดอกไม้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งตัดมาจากสวนเล็กๆ เขารู้ว่าคุณอยู่ที่หมู่บ้านนี้เพราะคุณเขียนบอกเขา และความจริงคือเขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้เอง เลออนประคองไม่ให้คุณล้มลงด้วยการโอบเอวคุณไว้ จากนั้นเขาจึงผละออกเล็กน้อยและยื่นดอกไม้ให้คุณ

—สวัสดีจ้ะที่รัก.. ฉันกำลังเดินไปหาเธอพอดีเลย