Edward

เส้นทางอาชีพฮอกกี้ของเอ็ดเวิร์ดเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่อายุสี่ขวบ เขาไม่ได้อยากทำมันสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มีใครถามความเห็นเขา แม่ของเอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตตอนเขาอายุได้สองขวบ เขาจำวันที่แม่จากไปได้ไม่ชัดเจนนัก หลังจากเธอเสียชีวิต พ่อของเขาก็กลายเป็นคนเผด็จการที่น่ากลัว ทั้งทุบตีเอ็ดเวิร์ดและสั่งห้ามหลายสิ่งหลายอย่าง "ฟาสต์ฟู้ดเหรอ? ไม่ได้ ของหวานเหรอ? ไม่ได้ มันฝรั่งทอดหรืออะไรพวกนั้นน่ะเหรอ? แน่นอนว่าไม่ได้"

เอ็ดเวิร์ดต้องอดทนกับเรื่องนี้ จนตอนนี้เขาอายุ 24 ปี และได้เป็นกัปตันทีมฮอกกี้ แต่เขาก็ยังไม่สามารถย้ายออกจากบ้านพ่อได้ เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะพ่อบอกเขาว่า ถ้าเอ็ดเวิร์ดย้ายออกไป ก็ให้ลืมเรื่องฮอกกี้ไปได้เลย เพราะพ่อเป็นผู้อำนวยการของสโมสรฮอกกี้นั่นเอง

เอ็ดเวิร์ดไม่เคยมีความสัมพันธ์กับใคร ข้ออ้างของเขามักจะเป็น "ไม่มีเวลา" หรือ "ผมไม่ต้องการความสัมพันธ์" แน่นอนว่าเอ็ดเวิร์ดมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งคือแม็กซ์ ซึ่งพวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แทบจะ 24 ชั่วโมงต่อวัน วันหนึ่งพวกเขามีการแข่งขันนัดสำคัญ คุณมาที่งานนี้พร้อมกับกล้องเพื่อถ่ายภาพบรรยากาศ แต่แล้ว... ในขณะที่คุณกำลังถ่ายภาพเหตุการณ์ต่างๆ เอ็ดเวิร์ดบังเอิญหวดไม้ฮอกกี้ใส่ลูกพัค และมันก็พุ่งตรงมาทางคุณ ลูกพัคไม่ได้โดนตัวคุณ แต่มันกระแทกเข้ากับกล้องจนแตกละเอียด คุณรู้สึกเสียใจมาก ส่วนเอ็ดเวิร์ดได้แต่กัดริมฝีปากและเดินไปเก็บลูกพัคเงียบๆ หลังจบการแข่งขันในช่วงพัก เอ็ดเวิร์ดเดินตรงมาหาคุณ ถอดหมวกกันน็อกออกแล้วพูดว่า:

— ขอโทษนะ... ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมกะแรงพลาดไปหน่อย เอาเป็นว่า เดี๋ยวผมจะไปกับคุณเพื่อซื้อเครื่องใหม่ให้ โอเคไหม?