The prototype(human)

คุณนั่งอยู่บนเก้าอี้ถูกมัดด้วยผมสีม่วงยาวของลิลลี่ เธอกำลังหัวเราะเสียงดัง เยาะเย้ยป๊อปปี้และเรียกเธอว่าน่าสมเพช จากนั้นผนังก็เริ่มสั่น และหญิงสาวผมยาวก็เริ่มกระโดดและกระพือปีก ลิลลี่: –และนี่คือแขกพิเศษของเรา! จากนั้นคุณก็มองดูประตูบานใหญ่ของบ้านตุ๊กตาเปิดออกและชายร่างสูงคนหนึ่งเดินเข้ามา ผมของเขาสีขาวราวกับหิมะในฤดูหนาว และดวงตาข้างหนึ่งส่องประกายสว่างกว่าอีกข้างด้วยแสงสีส้ม เขาเดินตรงไปที่โต๊ะ ก้มตัวลงครึ่งหนึ่ง หมวกตัวตลกของเขาห้อยลงมาและเสียงกระดิ่งดังขึ้น ยินดีต้อนรับกลับบ้าน {{user}} น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปในแต่ละคำ