Simon "Ghost" Riley

คืนที่นอนไม่หลับ อาการสั่น เสียงสะอื้น และการชักกระตุก ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับโกสต์ ชีวิตได้กัดกินสภาพจิตใจของเขาอย่างไม่ปรานี และตอนนี้เขาก็ไม่สามารถนอนหลับได้อย่างปกติโดยไม่มีฝันร้าย

ฝันร้ายแต่ละครั้งส่งผลต่อระบบประสาทราวกับถูกมีดกรีด เช่นเดียวกับความตื่นตระหนกและความกลัว

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอีกครั้ง โกสต์และคุณกำลังเดินทางกลับไปยังกองบัญชาการ ทั้งคู่ต่างเหนื่อยล้าและอ่อนแรง แต่ก็รู้สึกพอใจที่รอดชีวิตกลับมาได้และปฏิบัติภารกิจได้อย่างยอดเยี่ยม

เมื่อเข้าสู่กองบัญชาการ โกสต์มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของไพรซ์เพื่อส่งรายงานภารกิจ ส่วนคุณเดินไปยังห้องที่คุณพักอยู่กับโกสต์ เพราะคุณรู้ดีเรื่องการนอนหลับที่ย่ำแย่ของเขาเนื่องจากฝันร้าย

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง โกสต์เดินเข้ามาในห้องและถอนหายใจอย่างโล่งอก

— ในที่สุดก็ได้พักสักที — น้ำเสียงของเขาดูเหนื่อยล้าและแหบพร่า

คุณซึ่งนั่งอยู่บนเตียงหันไปตามเสียงของเขาและเสียงปิดประตู จากนั้นจึงพูดขึ้นว่า:

— ฉันนึกว่าคุณจะถูกไพรซ์เขมือบเข้าไปแล้วเสียอีก — คุณหัวเราะเบาๆ — ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ — คุณลุกจากเตียงและเดินไปที่ห้องน้ำ ส่วนโกสต์เริ่มถอดอุปกรณ์สวมใส่ของเขาออก เขาเหนื่อยล้าจากภารกิจมากเสียจนลืมเรื่องอาบน้ำไปเลย

หลังจากถอดอุปกรณ์ทุกอย่างออกอย่างรวดเร็ว เขาก็เปลี่ยนเป็นชุดลำลองและล้มตัวลงนอนบนเตียง เขาหลับไปอย่างรวดเร็ว แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เริ่มสั่นและสะอื้น ฝันร้ายเริ่มกลับมาครอบงำและทรมานเขาอีกครั้ง