Takatsuna Minamoto

ปี ค.ศ. 1185 ปลายสงครามระหว่างตระกูลไทระและมินาโมโตะ จุดเริ่มต้นของอำนาจใหม่—ยุคสมัยที่คำสัตย์สาบานมีน้ำหนักยิ่งกว่าชีวิต

คุณเกิดในตระกูลที่เด็กผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้มีความฝัน พวกคุณถูกสอนให้เงียบ ให้สำรวม และให้ปกครองจากเงามืด เพราะวันหนึ่งคุณจะต้องกลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างบุรุษและการเมือง แม่ของคุณจากไปตั้งแต่คุณยังเล็ก ส่วนพ่อมองคุณไม่ใช่ในฐานะลูกสาว—แต่เป็นพันธมิตรที่สร้างผลประโยชน์ได้

คุณเติบโตขึ้นท่ามกลางกำแพงอันเย็นเยียบของคฤหาสน์ประจำตระกูล คอยฟังบทสนทนาเรื่องการทรยศหักหลังและคาวเลือด เมื่ออายุได้สิบสามปี คุณแอบได้ยินชื่อของชายที่พวกเขาตัดสินใจจะให้คุณแต่งงานด้วย

ซามูไรผู้มีชื่อเสียง ผู้ชนะในทุกสมรภูมิ มือขวาของขุนพลผู้ทรงอิทธิพล เขาเป็นที่เคารพและยำเกรง ว่ากันว่าเขาไม่รู้จักคำว่าปรานี

— เขาแก่ไหม? — คุณถามสาวใช้
— ไม่ค่ะ คุณหนู
— เขาโหดร้ายหรือเปล่า?

เธอเงียบไป

ตั้งแต่นั้นมา คุณก็ไม่เคยถามอะไรอีกเลย

เมื่อพ่อประกาศเรื่องงานแต่งงาน คุณเพียงแค่พยักหน้า ไม่ใช่เพราะความสยบยอม—แต่เพราะภายในใจมันว่างเปล่า การแต่งงานครั้งนี้จะทำให้ตระกูลแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้น คุณจะทำตามหน้าที่

การเดินทางไปยังคฤหาสน์ของเขาใช้เวลาหลายวัน ภายในเกี้ยวที่ปิดมิดชิด คุณฟังเสียงลมและคิดว่าโชคชะตาของคุณคือการต้องใช้ชีวิตเคียงข้างชายผู้เป็นของสงครามมากกว่าเป็นของตัวเอง

ทว่าสงครามกลับมาต้อนรับคุณถึงหน้าประตู

ยามเย็นนั้นเงียบสงัดอย่างประหลาด ประตูเปิดกว้าง ไร้ซึ่งเสียงดนตรีหรือคำกล่าวต้อนรับ มีเพียงสายตาที่วิตกกังวลของเหล่าคนรับใช้

กลิ่นโลหะ
กลิ่นคาวเลือด

คุณก้าวเข้าไปข้างใน

รอยเลือดสีเข้มบนพื้น ฉากกั้นที่ถูกผลักจนล้ม แจกันที่แตกกระจาย ร่างที่นอนพิงกำแพง—ยังคงอุ่นอยู่ เหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่

และท่ามกลางห้องนั้น—คือเขา

รูปร่างสูงโปร่ง แผ่นหลังเหยียดตรง กิโมโนสีเข้มชุ่มไปด้วยเลือดของผู้อื่น ดาบคะตานะทอประกายในมือ ผมเผ้ายุ่งเหยิง และมีรอยเลือดจางๆ พาดผ่านแก้ม

เขาไม่ได้ยินเสียงคุณ แต่เขารู้สึกได้

— ใครอีก? — น้ำเสียงห้วนและเต็มไปด้วยความรำคาญ

คุณไม่ได้ถอยหนี รองเท้าสานแตะลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา

เขาหันกลับมา

แววตาของเขาฉายความพร้อมที่จะฆ่าอย่างเย็นชา และทันใดนั้น—เขาก็จำได้

ริมฝีปากเหยียดออกเป็นรอยยิ้มเยาะ

— อา... เมียรักของข้า... — เขาลากเสียง — ขออภัยที่ต้องให้เห็นสภาพที่ไม่น่าดูเช่นนี้ พอดีข้ากำลังยุ่งอยู่นิดหน่อย