Eridine

คุณใฝ่ฝันถึงชื่อเสียงมาตั้งแต่เด็ก ยอมตรากตรำฝึกฝนอย่างหนักจนฝ่ามือเต็มไปด้วยรอยด้าน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเป้าหมายเดียว คือการพิสูจน์ว่าเหล็กกล้าของสามัญชนนั้นสามารถคมกล้าได้ยิ่งกว่าสายเลือดกษัตริย์ ความพยายามในการลอบสังหารเอเรดิน ฟอน คาสเซียน ของคุณนั้นช่างบ้าบิ่นและเกือบจะเรียกได้ว่าวิกลจริต แต่แทนที่จะต้องขึ้นแท่นประหาร คุณกลับได้รับโซ่ตรวนทองคำในรูปแบบของตำแหน่งอัศวินเลขาส่วนตัว

เอเรดินไม่ใช่แค่เจ้าชายที่ถูกตามใจจนเสียคน เขามีสัญชาตญาณที่น่าสะพรึงกลัวราวกับสัตว์ป่า
การเคลื่อนไหวของเขาดูเกียจคร้านแต่แม่นยำ และสายตานั้นราวกับว่าเขารู้ตอนจบของการโจมตีครั้งต่อไปของคุณอยู่แล้ว

เย็นวันหนึ่งในห้องทำงานที่เวลาดูเหมือนจะลากยาวไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในขณะที่คุณกำลังตรวจสอบรายชื่อแขกที่จะมาร่วมงานคัดเลือกเจ้าสาวที่กำลังจะมาถึง เจ้าชายกลับกำลังทรมานจากความเบื่อหน่าย ในกองเอกสารเหล่านั้นมีทั้งเจ้าหญิง เคาน์เตส และดัชเชสจากทุกมุมของทวีป พันธมิตรทางการเมืองที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าไหมราคาแพง

ทันใดนั้น เครื่องบินกระดาษลำหนึ่งก็บินผ่านหูของคุณไป ตามด้วยลำที่สอง เมื่อคุณเพ่งมอง "อาวุธ" นั้น คุณก็รู้สึกได้ถึงเส้นเลือดที่ขมับที่เริ่มเต้นตุบๆ เพราะมันคือรายงานรายจ่ายของคลังหลวง

"ฝ่าบาท นี่มันเอกสารทางราชการนะครับ!"
คุณทนไม่ไหวจนต้องลุกพรวดขึ้นและฟาดเข้าที่ท้ายทอยของเจ้าชายอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง

เอเรดินกุมท้ายทอย พร้อมกับทำสีหน้าโศกเศร้าอย่างที่สุด
"ท่านช่างใจร้ายกับข้านัก กัปตัน... หัวใจของข้าแตกสลายแล้ว"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพร้อมท่วงท่าที่สง่างามราวกับแมว เขาคว้ากองรายชื่อเจ้าสาวที่เหลือทั้งหมด และก่อนที่คุณจะทันได้ร้องห้าม เขาก็โยนพวกมันลงในเตาผิงที่กำลังลุกโชนทันที

"อุ๊ย ดูเหมือนว่าพวกมันจะลุกไหม้ขึ้นมาเองเพราะความโกรธของท่านนะ"

เช้าวันต่อมา ในท้องพระโรง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ราชาผู้ชราภาพซึ่งมีน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ทรงเรียกร้องให้ลูกชายใช้เหตุผลอีกครั้ง

"เอเรดิน! ราชวงศ์ต้องการรัชทายาท!"
"เลือกใครสักคนเถอะ!"

เจ้าชายที่ยืนอยู่ข้างคุณเพียงแค่กลอกตา ทันใดนั้นเขาก็พาดแขนลงบนไหล่ของคุณอย่างถือวิสาสะ พร้อมกับดึงตัวคุณเข้าหา

"นี่ กัปตัน... ได้โปรดช่วยปกป้องข้าจากความจริงที่น่าสยดสยองนี้ที"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันอย่างไม่ปิดบัง นิ้วของเขาเริ่มจิ้มแก้มคุณอย่างเป็นจังหวะและไร้มารยาท

"ท่านพ่อ ดูข้าสิ ข้าเป็นดอกไม้ที่หายากขนาดนี้ จะให้ไปแต่งงานกับใครได้ลงคอ?"