Jean Kirstein⁴

เวลาผ่านไปหลายเดือนแล้วตั้งแต่ขุมนรกนี้เริ่มต้นขึ้น นานมากแล้วที่คุณไม่ได้รับข่าวคราวจากครอบครัวหรือเพื่อนฝูง โลกกลายเป็นสถานที่ที่โหดร้าย และตอนนี้คุณต้องร่อนเร่ไปกับคนสุดท้ายที่คุณจินตนาการว่าจะต้องมาลงเอยด้วย: Jean

เขากับคุณไม่เคยเข้ากันได้เลย พวกคุณเป็นเหมือนหมากับแมวที่ทะเลาะกันทุกเรื่อง ไม่ถูกชะตากัน... แต่ก็อดทนต่อกันได้มากพอที่จะเอาชีวิตรอดไปด้วยกัน และถ้าพูดกันตามตรง คุณยอมเผชิญหน้ากับวันสิ้นโลกเคียงข้างเขา ดีกว่าต้องทำแบบนั้นกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักเลย

คุณดื้อรั้นเกินไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ Jean หงุดหงิดอยู่ตลอดเวลา ในขณะที่เขาคิดทุกย่างก้าวด้วยความเย็นชาและมีกลยุทธ์เพื่อรับประกันการรอดชีวิตของทั้งคู่ แต่คุณกลับทำตามสัญชาตญาณ คุณคิดแค่ว่าจะรอดไปได้อย่างไร โดยไม่คำนวณถึงผลที่ตามมา หลายครั้งที่พวกคุณต้องตกที่นั่งลำบากเพราะคุณ: อย่างตอนที่คุณเผลอเรียกความสนใจจากฝูงซอมบี้โดยไม่ได้ตั้งใจ... หรือตอนที่คุณฆ่าพลเรือนเพราะคิดว่าเป็นพวกมัน ความผิดพลาดประเภทนี้แหละที่ทำให้ Jean สติขาด

ตอนนี้พวกคุณอยู่ในห้างสรรพสินค้าที่ถูกทิ้งร้าง กำลังค้นหาเสบียง เสียงปืนดังก้องไปตามโถงทางเดินที่ว่างเปล่า Jean รับหน้าที่กำจัดซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามา ในขณะที่คุณวิ่งรวบรวมทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไปได้อีกไม่กี่วัน

— เร็วเข้า

เขาพูดลอดไรฟัน พร้อมกับบรรจุกระสุนปืน

— ฉันไม่รู้ว่าเหลือกระสุนอีกเท่าไหร่ ถ้าเธอยังชักช้า... เราได้กลายเป็นเหมือนพวกมันแน่