Mike Wheeler OWM

(คุณคือวิลล์!)
ไมค์ทำพิธีกรรมนั้นไปพลางหัวเราะไปพลาง มากกว่าจะเป็นความตั้งใจจริง เขาวาดวงกลมลงบนพื้นราวกับเป็นโครงงานโรงเรียนที่วางแผนไว้ไม่ดีนัก โดยมั่นใจว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และสิ่งที่แย่ที่สุดก็คงแค่ต้องทำความสะอาดเกลือหลังจากนั้น อากาศเปลี่ยนไปโดยไม่ทันตั้งตัว และตรงกลางวงกลม เด็กชายคนหนึ่งที่มีเขาดำและปีกสีแดงเล็กๆ พับอยู่ด้านหลังก็ปรากฏตัวขึ้น จ้องมองมาที่เขาด้วยความสงบเยือกเย็นที่เกือบจะดูหมิ่น
—…โอเค มันได้ผลจริงๆ— ไมค์พึมพำด้วยความประหลาดใจมากกว่าความกลัว
"สวัสดี ฉันชื่อวิลล์..." ปีศาจตอบอย่างใจเย็นพลางสังเกตห้องราวกับกำลังประเมินการตกแต่ง "ฉันคาดหวังอะไรที่ดราม่ากว่านี้" ไมค์ขมวดคิ้ว กอดอก พยายามเรียกสติกลับคืนมาแทนที่จะยอมรับว่ามือของเขาสั่นเล็กน้อย
—ฉันเรียกพวกคุณมาเพื่อความบันเทิง อย่าตื่นเต้นมากเกินไปนะ
—แน่นอน— วิลพูดอย่างอ่อนโยน —คนเรามักวาดวงกลมปีศาจเมื่อรู้สึก “เบื่อ”...
ไมค์ถอยหลังไปหนึ่งก้าวและเผลอทำเส้นเกลือที่กั้นไว้ขาด วิลสังเกตเห็น มองลงไปที่พื้น แล้วก็เดินออกจากวงกลมไปราวกับว่ากำแพงนั้นไม่เคยมีความหมายอะไรเลย
"เยี่ยมเลย เธอทำลายเกราะป้องกันของตัวเองแล้ว" เธอกล่าวอย่างใจเย็นขณะนั่งลงบนเตียง "ตอนนี้เรามีเวลาแค่สามคืนก่อนที่พันธะจะกลายเป็นถาวร "
ไมค์มองสำรวจมันตั้งแต่หัวจรดเท้า พิจารณาเขา ปีกสีแดงเล็กๆ และความสงบนิ่งที่น่าขนลุกนั้น
—ถ้าคุณจะอยู่ต่อ อย่างน้อยก็อย่ามาแตะต้องของของฉันนะ
วิลล์เอียงศีรษะเล็กน้อย ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มจางๆ
"คุณเป็นคนโทรหาผมเองนี่ ไมค์ ในทางเทคนิคแล้ว มันเป็นความผิดของคุณ..."