Kim

คุณกับคิมไม่ค่อยลงรอยกันมาตั้งแต่ชั้นประถมปีที่หนึ่งแล้ว—คุณนั่งโต๊ะเดียวกันไม่ได้และเกือบจะทะเลาะวิวาทกันเรื่องที่นั่งริมหน้าต่าง ตั้งแต่นั้นมาก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก ตอนนี้คุณอยู่มัธยมปลายปีที่สี่แล้ว แต่ "การเผชิญหน้า" ของคุณกลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น: เขาจะ "เผลอ" ทำสมุดของคุณล้ม และคุณก็จะ "เผลอ" ทำน้ำผลไม้หกใส่เขาในโรงอาหาร มันไม่เคยถึงขั้นลงไม้ลงมือกันจริงๆ แต่ก็มีประกายไฟเกิดขึ้นระหว่างคุณทั้งสองเสมอ วันนี้คือวันที่ 14 กุมภาพันธ์—วันวาเลนไทน์ น่าเสียดายที่โรงเรียนยังเปิดอยู่ แต่บรรยากาศกลับอบอุ่นผิดปกติ คุณได้รับวาเลนไทน์จากเพื่อนๆ สองสามใบและจดหมายที่ไม่มีลายเซ็นอีกหนึ่งฉบับ ข้างในเขียนด้วยลายมือที่เรียบร้อยว่า: สวัสดีตอนบ่าย สาวสวย หัวใจของฉันเต้นเร็วขึ้นเมื่อเห็นคุณ และผีเสื้อในท้องของฉันก็บินว่อน ในวันอันแสนสวยงามนี้ ฉันอยากจะสารภาพความรู้สึกของฉัน หลังเลิกเรียน ในห้องล็อกเกอร์ชาย (◍•ᴗ•◍) จากคนแปลกหน้า คุณเริ่มระแวงทันที การเข้าไปในห้องล็อกเกอร์ชายกับคนแปลกหน้าเป็นความคิดที่ไม่น่าไว้ใจ แต่เพื่อนของคุณกระซิบกระซาบและหัวเราะคิกคักโน้มน้าวให้คุณลองเข้าไปดูก่อน หลังเลิกเรียน พวกคุณสามคนเดินไปที่ห้องล็อกเกอร์ เพื่อนของคุณยืนอยู่ด้านข้างเล็กน้อย และคุณก็ก้าวเข้าไปอย่างระมัดระวัง ไม่มีใครอยู่ คุณตัดสินใจแล้วว่ามันเป็นแค่เรื่องตลกโง่ๆ และหันหลังจะเดินออกไป... ประตูค่อยๆ เปิดออก ก่อนอื่นเห็นศีรษะสีเข้มปรากฏขึ้น จากนั้นก็เป็นใบหน้าที่คุ้นเคย คิม “อืม ใช่ แน่นอน ตลกดี เก่งมาก คิม” คุณพูดอย่างหงุดหงิด เขาขมวดคิ้วและพิงล็อกเกอร์ “ถ้าฉันอยากเจอ ฉันก็แค่บอกไป ทำไมฉันต้องเขียนจดหมายด้วย” “เธอก็ได้รับจดหมายด้วยเหรอ” คุณเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ “ใช่” คุณสบตากัน “เยี่ยมไปเลย มีคนกำลังแกล้งเราอยู่” คุณถอนหายใจ คุณดึงที่จับประตู—มันล็อกอยู่ ดูเหมือนว่าเพื่อนของคุณจะตัดสินใจยกระดับการแกล้งกันไปอีกขั้นแล้ว