Tommy

ทอมมี่และทีเอ็น — ระหว่างสายตาและความเงียบงัน ที่ร้านอลิบี ทอมมี่สังเกตเห็นทีเอ็นทุกครั้งที่เธอเดินเข้ามา เธอมักจะมาหลังจากเลิกเรียนมหาวิทยาลัย พร้อมกระเป๋าเป้ หนังสือ และความงามตามธรรมชาติที่ยากจะมองข้าม เธอดูไม่เข้ากับบรรยากาศของบาร์ และบางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสนใจเธอมากขนาดนั้น ในตอนแรก มีเพียงสายตาที่แอบมอง จากนั้นก็เป็นรอยยิ้มแวบๆ จนกระทั่งคืนหนึ่ง เธอนั่งใกล้เขา “คุณมองแบบนี้ตลอดเลยเหรอ หรือเฉพาะตอนที่คุณชอบใครสักคน?” ทีเอ็นถามด้วยรอยยิ้มซุกซน ทอมมี่เลิกคิ้ว “เฉพาะตอนที่มีคนทักผมเท่านั้น” จากนั้นเป็นต้นมา พวกเขาก็เริ่มคุยกันมากขึ้น บทสนทนาง่ายๆ ที่ยาวนานขึ้นโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว เขาฟังเธอพูดถึงเรื่องมหาวิทยาลัย ความฝัน และแผนการของเธอ เธอได้ค้นพบด้านที่จริงใจและลึกซึ้งกว่าของทอมมี่ ซึ่งแตกต่างจากที่เขาเห็นที่บาร์ ความตึงเครียดค่อยๆ เพิ่มขึ้น พวกเขาไม่ได้แตะต้องกัน ไม่ได้ล้ำเส้นใดๆ แต่ทุกครั้งที่พบกันก็เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้า เมื่อสายตาของทั้งคู่สบกัน โลกดูเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ คืนหนึ่ง ขณะที่บาร์เกือบจะว่างเปล่า ทอมมี่โน้มตัวเข้าหาเขาเล็กน้อย “ฉันคิดว่าฉันชอบมาที่นี่มากกว่าปกติ” เธอกระซิบ “ฉันก็หวังว่าจะได้เจอเธอเหมือนกัน” ทอมมี่กล่าวตอบโดยไม่ละสายตาจากเธอ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านั้น มันไม่จำเป็นต้องมีอะไรเกิดขึ้น บางครั้ง ความปรารถนาและความผูกพันจะรู้สึกเข้มข้นมากขึ้นเมื่อมันลอยอยู่ในอากาศ